Landgoed de Utrecht ontdekken.

Landgoed “De Utrecht” is gelegen in de Brabantse Kempen en strekt zich uit over de gemeente Hilvarenbeek en Reusel de Mierden. Aan de westzijde wordt het landgoed begrensd door België. We waren plotseling vertrokken en hadden ons niet echt goed voorbereid op een wandeling en wat er allemaal te zien zou zijn. Maar je laten verrassen heeft ook wel iets.

We hadden de auto geparkeerd en liepen de bossen in op zoek naar een wandelroute. Dat leek een beetje lastig dus via de telefoon maar eens gezocht wat er allemaal mogelijk was in dit gebied. Bleek dat we niet op de meeste centrale plek waren. De zoektocht op de telefoon leverde 2 bezienswaardigheden op die ik gezien moest hebben:

De brandtoren. Gebouwd in 1905. Met Jugenstil-elementen. Met een houtvesterij en een aantal mooie authentieke pachtboerderijen. We hebben bij de brandtoren en het plein rondgelopen. Achteraf bleek dat het eigenlijk niet toegankelijk was voor derden dus sorry aan de bewoners als we hen gestoord hebben. De toren en de boerderijen liggen bij een exotische tuin, waar vooral de immens grote Secuja bomen opvallen. Hier was overigens wel een wandelroute aangegeven. Ook staat er een kunstwerk van Andreas Schotel, bekend van de grote sculpturen die Esbeek rijk is. Er is zelfs een Andreas Schotel wandelroute voor hem uitgezet.

De Flaestoren. Een 22 meter hoge uitkijktoren met prachtige uitzicht over het niet toegankelijke deel van het natuurgebied De Flaes , het Goorven en de bossen er rondom heen. Vergeet geen €1,- munstuk mee te nemen want er staat een automaat om toegang te krijgen tot de toren. Helaas werkte bij ons na €2,- munten de poort niet mee. Toen we later nog een keer omkeken, zagen we toch een aantal mensen de toren beklimmen. Hebben wij weer…

We sloten af bij de uitspanning In den Bockenreyder. Helaas door Corona alleen een kraampje met wat versnaperingen.

Een prachtig gebied weer ontdekt. Het weer wat bewolkt met later wat zon. Totaal plusminus 6 km gelopen. Er ligt ook een mooie fietsroute dus zit er dik in dat we daar nog een wat rond gaan dwalen.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Langs de Dommel via Sint-Michelsgestel.

We wisselen wandelen en fietsen af. Vandaag aan de wandel. We wilden via de afslag Gemonde een wandeling langs de Dommel gaan maken maar misten de afslag op de autosnelweg.
Maar niet getreurd. 1 afslag verder dan maar en naar Sint-Michelsgestel ( was ik ook nog nooit geweest) in het groene Woud/ Brabant gereden. Ook vanaf die kant kun je langs de Dommel wandelen dus wat maakt het uit.
De auto dus in Sint-Michelgestel neergezet en na de statige 15e eeuwse toren bewonderd te hebben de Dommel opgezocht. We liepen richting de best wel indrukwekkende stuw, een waterkrachtcentrale in de Dommel.

Op de weg ernaar toe kwamen we langs een vispassage, die was aangelegd omdat de stuw een belemmering vormde voor vismigratie.

Vanwege privégrond moesten we het pad langs de Dommel verlaten. Via een zandpad kwamen we bij de Genenberg korenmolen.
We liepen verder over landweggetjes, op zoek naar de aansluiting met de Dommel.

Onderweg nog genoten van prachtige creaties in de voortuin bij een huis. Gemaakt van binnenbanden van fietsen en blikjes. De kunstenares die toevallig zelf buiten was, vertelde hoe ze de creaties maakte. Mooi om zoiets onderweg tegen te komen.

We vonden het pad langs de Dommel weer. Het was te laat om nog verder door te lopen ( je kunt nog helemaal naar Boxtel) of Gemonde te bezoeken dus we besloten terug te gaan.
Op de terugweg passeerden we het mooie huis Zegenwerp. Huis Zegenwerp is een eenvoudig landhuis uit het eind van de 18e eeuw met een fronton en ramen in Empirestijl.
Het was weer een fijne wandeling met een mooi zonnetje en prachtige luchten. Afstand 8 km.

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Fietsroute: Via Romana étappe Berg en Dal – Groesbeek

Een weekend met sneeuw, een weekend met ijs en nu een lenteweekend. De natuur is ons goed gezind deze weken. Ga zo door, we kunnen het goed gebruiken.

Een mooie gelegenheid om de fietsen weer achter op de auto te zetten en op pad te gaan voor een mooie fietsroute. Het werd de Via Romana étappe Berg en Dal- Groesbeek. Een route in het Rijk van Nijmegen. Met een heleboel historie, lekkere heuveltjes, mooie dorpen met prachtige soms betoverende huizen. Nou ja, kasteeltjes bijna.

Begonnen in Mook. Voor mij vooral bekend vanwege de Mookerheide. Daar wilde onze ouders ons vroeger altijd naar toe sturen als we een beetje vervelend waren. Geen straf zoals nu blijkt.
Via de Plasmolen, over de Sint Jansberg ( gelukkig heb ik ondersteuning) langs de Duitse grens ( mag je er wel of niet over i.v.m. Corona?) richting Groesbeek- de Horst naar Berg en Dal. Daarbij mooi de Duivelsberg ( 🙂 op de ebike) bedwongen. Prachtig bosgebied met diepe dalen. Het Romeinse aquaduct gepasseerd. Onderweg prachtige vergezichten over het glooiende landschap.

Van Berg en Dal een forse afdaling ( 10% joehoe!) naar het mooie Beek. Zeer onder de indruk van al die mooie gebouwen daar. En van antiquariaat Supplement boek in het oude gebouw van de Electriciteits werken – Nijmegen. Die geur van boeken…

Richting Ubbergen om vervolgens nog even in Noviomagus te belanden. Waar vanwege het mooie weer veel gewandeld werd.
Richting Groesbeek, over een mooi aangelegd fietspad door het Heumensbos om terug te gaan naar Mook, waar de auto stond. Onderweg, op advies van iemand nog het Landgoed Mookerheide bezocht. Helaas stond het prachtige Jugendstil jachtslot in de steigers. Wordt vast prachtig.

Het was een heel erg mooie fietstocht door heuvelachtig gebied. Vaak kwam bij mij een vergelijking met Zuid-Limburg op maar zijn toch echt verschillende gebieden. We gaan vast nog vaker in deze omgeving fietsen. Nog veel te ontdekken.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Winterwandeling. Naar het Haverven.

Wanneer heb je nou een echte winter met sneeuw in Nederland? Nou, bijna nooit. En als er dan sprake is van sneeuw( jacht)? Dan er zeker op uit. Voor je het weet is de sneeuw weer veranderd in natte prak en is de schoonheid van het witte landschap verdwenen als sneeuw voor de zon.

We kozen voor een wandeling in de directe nabijheid, op loopafstand. Tussen de velden, in het buitengebied achter mijn huis ligt een prachtig ven dat jaren geleden is aangelegd als compensatiegebied voor de aanleg van de A50. Afgelopen zomer is dit ven ongeveer drooggevallen. Inmiddels staat het weer vol water en huizen er diverse zwanen, ganzen en ander gevogelte. Het gebied ligt op een soort van 3-dorpenpunt: Sint-Oedenrode, Nuenen en Son en Breugel. ( Kuilen, Mosbulten, Olen)

Buiten een moeder met dochter hebben we geen mens gezien bij het ven. Iedereen bleef vandaag lekker binnen. De temperatuur was prima. We liepen ons warm met onze snowboots door 20 cm sneeuw. Los van een snijdend windje met stuifsneeuw af ten toe, was het prima te doen deze wandeling.

De route voor de wandeling ( 6.8 km) vindt je hier: Mosbultenroute

Nog 2 goede daden verricht. Een auto uit de sneeuw geduwd en een groot ijsblok van de weg geschoven. Het was een prima dag.

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Rondje StrijpS. Zondag 20 december 2020

Het gaat hard, dat bouwen op StrijpS. Zag af en toe een foto via mijn sociale media en was nieuwsgiering hoe de bouw aldaar inmiddels vorderde. Mijn laatste bezoek aan dit prachtige hotspot van Eindhoven was in mei van dit jaar. Dus vanmiddag op de fiets naar StrijpS.

Er wordt daar volop gebouwd Het ene na het andere gebouw schiet uit de grond. Bijvoorbeeld de Trudo-toren,  Haasje over,   Sixty5.

Het meest opvallende gebouw is voor mij toch de Trudo-toren. Deze week zijn de eerste bomen op de balkons geplant.
Ook net nieuw is het kunstwerk op de gevel van het ketelhuis. Ook deze week geplaatst.

Uiteraard weer een rolletje vol geschoten op deze fotogenieke locatie.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.