Verrast door de bibliotheek in Vught, zondag 10 oktober 2021.

Het was al wat later in de middag toen we besloten naar Vught te rijden. Gewoon voor een wandeling door het stadscentrum. Vught is een prachtige Brabantse gemeente die een lange historie heeft. De vele (gemeentelijke) monumenten verwijzen naar vervlogen tijden, onder de rook van ’s Hertogenbosch.

Het eerste wat opviel toen we Vught binnenreden was het prachtige park met het mooie witte gemeentehuis Leeuwenstein. Nog niet eens zo oud ( 1900) maar heeft toch een grote cultuurhistorische waarde.

We lieten ons tijdens het wandelen leiden door de kerkgebouwen die nadrukkelijk aanwezig waren in het centrum . Toen we vlak bij de eerste kerk liepen dacht ik opeens POTVERDORIE: Vught heeft een bieb in een kerk. En ja hoor. We stonden voor DE Petrus.

Toen was ik niet meer te houden uiteraard…

De Petrus is een Ontmoetingsruimte en is het culturele hart van Vught. De bewoners zijn de Wereldwinkel, het Vughts Museum, Welzijn Vught en Stichting Anders bezig zijn. Deze bewoners en vrijwilligers werken nauw met elkaar samen om die ontmoetingsplek te realiseren.

Het overgrote deel is in gebruik door de bibliotheek. Ik keek mijn ogen uit. Het kerkgebouw is nog gewoon in tact en alle bogen en het glas in lood geven een bijzondere sfeer aan de ruimte. Er is een etage met kantoren, die mooi in het geheel is opgenomen. Vanaf de eerste verdieping heb je een mooi overzicht over de boekenkasten en de indeling op de begane grond. Weer een heel mooi voorbeeld van hergebruik van kerken.

Blijkbaar heb ik me bij het fotograferen op niet toegankelijk terrein begeven omdat ik een poortje genegeerd heb. Sorry, zal het nooit meer doen. Was mijn enthousiasme zal ik maar zeggen.

Na het bezoek aan de Petrus hebben we nog een blokje om gelopen waarbij we o.a..de Lambertuskerk en het eet-en drink gedeelte van Vught passeerden. We hebben lang niet alles gezien van Vught maar een mooie eerste indruk was het zeker. En ik heb gesmuld van de prachtige bieb…
Klik hier of op de afbeelding om naar de foto’s te gaan.

Bezoek aan de Witte Parel van Limburg. 25 augustus 2021.

Nog geen 30 km vanaf mijn geboortedorp maar toch nog nooit een bezoek gebracht aan het witte dorp Thorn in Limburg. Had nog een week vakantie voor kleine uitstapjes dus naar Thorn gegaan: De witte parel van Limburg, aldus de VVV. Een schilderachtig wit stadje met een grote historie. Het dorp was 800 jaar een mini-vorstendom waar 33 abdis-vorstinnen ( waaronder 2 dames Van Buren) de scepter zwaaiden.   Echte powervrouwen.

Er zijn mooie monumentale gebouwen, geplaveide straatjes en de grote Abdijkerk is zeer opvallend aanwezig. 1860 gerestaureerd door de bekende Roermondse architect Pierre Cuypers. Een bezichtiging meer dan waard.

Ongeveer alle panden zijn wit geschilderd. Hoe dit is ontstaan? Toen de Fransen in 1794 kwamen voerden zij belastingen in. De arme bevolking metselde de ramen dicht om de belastingaanslag te beperken. Om de bouwsporen te verbergen werden de huizen wit gekalkt en zo is het witte stadje ontstaan. De kern van Thorn is inmiddels een beschermd stadsgezicht. Het was een mooi dag waardoor het wit van de huisjes prachtig afstak tegen de mooie staalblauwe lucht.

Een toevallige bijkomstigheid tijdens ons bezoek was dat we werden gevraagd om als figurant mee te lopen met een camerateam en gids. Dit voor het maken van een promotiefilmpje voor Hart van Limburg. Erg leuk om te toen. Zeer benieuwd naar het resultaat.

Bezoek ook het Museum Thorn om de geschiedenis van het dorp te ontdekken. Of laat je rondleiden door een gids. Overigens is het ook fijn fietsen en wandelen in de omgeving van Thorn.

De foto’s van dit prachtige authentieke witte dorp Thorn zijn hier te zien. Of klik op de afbeelding.

Ons eigen land, lekker dichtbij . Deel 2: Gooi- en vechtstreek.

(Fotolink onder aan dit bericht).

Onze zomervakantie bestond ook dit jaar uit 2 delen. Deel 1 was Friesland ( inclusief Ameland en Schiermonnikoog) , deel 2 speelde zich af in de Gooi- en Vechtstreek. Onze uitvalsbasis was de prachtige en gastvrije B&B genaamd de Boerenhofstede de Overhorn.
We hadden een mooie studio met alle voorzieningen op de begane grond. Met uitzicht op hooischuur waarin ook 2 appartementen waren gemaakt. De B&B lag in het buitengebied zodat we ’s ochtends ontwaakten in de mist en met loeiende koeien op de achtergrond. Een idyllische plek, vlak langs de Vecht, ongeveer tegenover Fort Uitermeer. Hoewel we zelf beschikten over alle voorzieningen hebben we ons in de ochtend wel heerlijk laten verwennen met een uitgebreid ontbijt in de Hofstede. Complimenten. Een aanrader wanneer je in dit gebied wilt verblijven. Irene en team Hofstede bedankt.

Boerenhofstede de Overhorn, Weesp.

Dag 1.
De dag van aankomst zijn we via de Vecht naar het historische Weesp gefietst. Na een verkennend rondje door de vestigingsstad, een lekker diner verorberd in het centrum. Een mooi, sfeervol en gezellig plaatsje met mooie vaarten en een rijke historie.

Weesp.

Dag 2.
De 2e dag hadden we een fietstocht gepland waarbij we achtereenvolgens:
het stadje Muiden, het indrukwekkende Muiderslot met de mooie tuinen en de pruimenboomgaard, het IJmeer, Muiderberg en Naarden Vesting ( inclusief het Arsenaal van Jan de Bouvrie) hebben bezocht.
Bijna allemaal mooie historisch dorpjes met prachtige huizen en waar met name in Naarden de vestigingswallen nog steeds de contouren van de stad weergeven.

Het Muiderslot

Dag 3.
Dag 3 werd een dagje fietsen langs de Vecht. Vanaf onze locatie naar Nigtevecht, Nederhorst den Berg, Vreeland, Loenen aan de Vecht, Baambrugge, Abcoude en op advies van onze overburen gedeeltelijk terug naar Weesp via de Geinroute. Genoten van de dorpjes aan het water, de vele ophaalbruggetjes ( vaak nog bemand), de prachtige villa’s en woonboten, de molens. Nog een afslag via een smal fietspaadje dwars door de Ankeveense Plassen en terug naar Weesp. Waar we met een tweetal vrienden de dag afsloten met een biertje in de Wispe Brouwerij ( kerk) en een gezellig etentje in de stad. Een topdag .

Ankeveense Plassen

Dag 4.
Na al die historische dorpjes en stadjes toe aan iets nieuwers. Een fietstocht naar de stad Almere op Flevoland en als het haalbaar was met de fietsaccu’s de Oostvaardersplassen meepikken. We namen de Spoorbaanweg, een fietspad dat ons dwars door de stad Almere zou leiden. Man o man, wat een eind. Er kwam geen eind aan. Een tussenstop bij Twittervriend Peter en de kabels even aan het infuus gelegd want de Oostvaardersplassen dat zou nog even duren. Het fietspad door het gebied bij de Oostvaardersplassen gaf ons helaas geen uitzicht op de natuurgebieden met de runderen en konikpaarden. We vonden pas laat een uitzichtplek waar we de kuddes in de verte konden zien grazen. Het infopunt hebben we niet meer gehaald. Te ver. We moesten ook nog thuis zien te komen. Via de knooppunten een andere weg huiswaarts gezocht. Het Over de Stichtse brug naar Huizen, langs het Gooimeer via Naarden weer richting Weesp. Het was een lange tocht waar geen einde aan leek te komen. Uiteindelijk die dag 90 km gefietst. Au, zadelpijn. En eerlijk… die polder met al die nieuwbouw, nee. Toch niet zo mijn ding.

Oostvaarders Plassen

Resume.
Wat is het Gooi- en Vechtgebied toch mooi. Veel historie en al dat water met die recreatie, de woonboten en molens maakten veel indruk. En typisch Hollands. Heeft heel erg zijn eigen sfeer. Mooi ook dat erfgoed van de Nieuwe Hollandse waterlinies. Het weer was wisselend. We zijn 2 keer natgeregend maar met een goed regenpak was dat niet zo heel erg. Het had erger gekund. Ook dit deel van Nederland is zeker de moeite waard om te bezoeken. In deze 4 dagen een kleine 200 km gefietst. Met ondersteuning, dat dan weer wel…

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Afterdinerwalk met Poppies.

Na het eten even naar richting het buitengebied omdat ik een oranje gloed had gezien toen ik vanmorgen naar mijn werk fietste. Zou het, een klaprozenveldje in mijn eigen wijk?

Na enig oponthoud omdat de stoere waterbuffels van de wei naar de boerderij moesten lopen ( wandelpad langs de beek is dan even met draad afgesloten) en na een gezellig praatje met de waterbuffelboer, naar het oranje veldje gewandeld. Boordevol prachtige klaprozen en Kamille . En dat direct om de hoek. Op de achtergrond de kwakende kikkers in de Breugelsche Beek.

Heerlijk genieten dit. Voor je het weet zijn deze symbolen van de Eerste Wereldoorlog en tekenen van hoop, weer verdwenen. Klik op de afbeelding voor de foto’s.

“Pak de Biezen”.

Een wandeling vlakbij, waar we nog nooit waren geweest. Dat zochten we vanmiddag.
Ik stuitte op de wandelroute in natuurgebied de Biezen tussen Aarle-Rixtel en Gemert.
In de omgeving van het imposante missieklooster Heilig Bloed en herberg de Brabantse Kluis.

Het werd een bijzondere en verrassende wandeling over kleine paadjes, over knuppelbruggetjes, door moerasgebied en langs met boterbloemen begroeide weitjes tussen de bomen. De wandelroute heet “Pak de Biezen” en de beschrijving vind je hier.

Best wel spannend af en toe door de omgewaaide bomen waar je overheen moest en omdat er door de vele regen op diverse plaatsen veel modder was. Wandelschoenen of laarzen een must. Een ware uitdaging! Helaas fotocamera vergeten dus de foto’s zijn gemaakt met mijn telefoon.

Het prachtige frisse groen gaf een extra mooie dimensie aan de wandeling. Afstand van de wandeling 4.5 km. Gelukkig door. Heerlijk wandelweer. Op de weg naar huis de mond gespoeld ­čÖé op het terras bij het Bavariacaf├ę in Lieshout. Gewoon omdat het door de versoepelingen van de Corona-maatregelen weer kan.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.