“Pak de Biezen”.

Een wandeling vlakbij, waar we nog nooit waren geweest. Dat zochten we vanmiddag.
Ik stuitte op de wandelroute in natuurgebied de Biezen tussen Aarle-Rixtel en Gemert.
In de omgeving van het imposante missieklooster Heilig Bloed en herberg de Brabantse Kluis.

Het werd een bijzondere en verrassende wandeling over kleine paadjes, over knuppelbruggetjes, door moerasgebied en langs met boterbloemen begroeide weitjes tussen de bomen. De wandelroute heet “Pak de Biezen” en de beschrijving vind je hier.

Best wel spannend af en toe door de omgewaaide bomen waar je overheen moest en omdat er door de vele regen op diverse plaatsen veel modder was. Wandelschoenen of laarzen een must. Een ware uitdaging! Helaas fotocamera vergeten dus de foto’s zijn gemaakt met mijn telefoon.

Het prachtige frisse groen gaf een extra mooie dimensie aan de wandeling. Afstand van de wandeling 4.5 km. Gelukkig door. Heerlijk wandelweer. Op de weg naar huis de mond gespoeld ­čÖé op het terras bij het Bavariacaf├ę in Lieshout. Gewoon omdat het door de versoepelingen van de Corona-maatregelen weer kan.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Lente in Waardenburg en Neerijnen.

De laatste tijd vind je ons steeds vaker op de e-bike. Voor de locatie waar we vandaag naartoe wilden, werd door mijn twittermaatje en tevens wandelaar/ fotograaf David Janssen geadviseerd om de benenwagen te nemen. Aangezien David van wanten weet hebben we zijn advies maar opgevolgd.

Bestemming was Waardenburg en Neerijnen, in de West Betuwe. Wij wilden graag de prachtige bloesems zien en werden niet teleurgesteld. We zijn vertrokken vanaf kasteel Waardenburg, waar ook de molen staat en liepen via de dijk richting Neerijen. Vanaf de dijk heb je een erg mooi uitzicht over het uitgestrekte gebied. Via een zandweg liepen we richting de Waal, waar we de grote schepen bewonderden en onze zelf meegebrachte lunch verorberden. In het dorp Neerijen werden we verrast door de opvallende huizen en de bijzondere hervormde kerk inclusief tuin. Ook het kasteel Neerijnen was een bezoek waard.

Via het mooie landgoed terug naar Waardenburg. Een prachtige omgeving. Genoten van de wandeling, van de vergezichten vanaf de dijk, de frisgroene bomen en struiken, van de in bloei staande boomgaarden met de schapen en de indrukwekkende luchten. Idyllisch!

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Langs de Dommel via Sint-Michelsgestel.

We wisselen wandelen en fietsen af. Vandaag aan de wandel. We wilden via de afslag Gemonde een wandeling langs de Dommel gaan maken maar misten de afslag op de autosnelweg.
Maar niet getreurd. 1 afslag verder dan maar en naar Sint-Michelsgestel ( was ik ook nog nooit geweest) in het groene Woud/ Brabant gereden. Ook vanaf die kant kun je langs de Dommel wandelen dus wat maakt het uit.
De auto dus in Sint-Michelgestel neergezet en na de statige 15e eeuwse toren bewonderd te hebben de Dommel opgezocht. We liepen richting de best wel indrukwekkende stuw, een waterkrachtcentrale in de Dommel.

Op de weg ernaar toe kwamen we langs een vispassage, die was aangelegd omdat de stuw een belemmering vormde voor vismigratie.

Vanwege priv├ęgrond moesten we het pad langs de Dommel verlaten. Via een zandpad kwamen we bij de Genenberg korenmolen.
We liepen verder over landweggetjes, op zoek naar de aansluiting met de Dommel.

Onderweg nog genoten van prachtige creaties in de voortuin bij een huis. Gemaakt van binnenbanden van fietsen en blikjes. De kunstenares die toevallig zelf buiten was, vertelde hoe ze de creaties maakte. Mooi om zoiets onderweg tegen te komen.

We vonden het pad langs de Dommel weer. Het was te laat om nog verder door te lopen ( je kunt nog helemaal naar Boxtel) of Gemonde te bezoeken dus we besloten terug te gaan.
Op de terugweg passeerden we het mooie huis Zegenwerp. Huis Zegenwerp is een eenvoudig landhuis uit het eind van de 18e eeuw met een fronton en ramen in Empirestijl.
Het was weer een fijne wandeling met een mooi zonnetje en prachtige luchten. Afstand 8 km.

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Winterwandeling. Naar het Haverven.

Wanneer heb je nou een echte winter met sneeuw in Nederland? Nou, bijna nooit. En als er dan sprake is van sneeuw( jacht)? Dan er zeker op uit. Voor je het weet is de sneeuw weer veranderd in natte prak en is de schoonheid van het witte landschap verdwenen als sneeuw voor de zon.

We kozen voor een wandeling in de directe nabijheid, op loopafstand. Tussen de velden, in het buitengebied achter mijn huis ligt een prachtig ven dat jaren geleden is aangelegd als compensatiegebied voor de aanleg van de A50. Afgelopen zomer is dit ven ongeveer drooggevallen. Inmiddels staat het weer vol water en huizen er diverse zwanen, ganzen en ander gevogelte. Het gebied ligt op een soort van 3-dorpenpunt: Sint-Oedenrode, Nuenen en Son en Breugel. ( Kuilen, Mosbulten, Olen)

Buiten een moeder met dochter hebben we geen mens gezien bij het ven. Iedereen bleef vandaag lekker binnen. De temperatuur was prima. We liepen ons warm met onze snowboots door 20 cm sneeuw. Los van een snijdend windje met stuifsneeuw af ten toe, was het prima te doen deze wandeling.

De route voor de wandeling ( 6.8 km) vindt je hier: Mosbultenroute

Nog 2 goede daden verricht. Een auto uit de sneeuw geduwd en een groot ijsblok van de weg geschoven. Het was een prima dag.

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Mooi stukje Rooi: Rondje Rijsingen.

Wederom een prachtige zonnige winterse zondag. Net als vorige week met de culinaire Lazy Sonnie Walk, een blauwe lucht en volle zon. Beetje koud maar dat deert niet. Stevig doorwandelen en de warmte komt vanzelf.

Een wandeling in het naburige dorp : Sint- Oedenrode.
In verband met de vele regen van afgelopen tijd, konden we het rondje Rijsingen niet helemaal lopen zoals we hadden gepland. Bij de uitkijktoren aan de Boskantseweg, moesten we onze route wijzigen omdat het pad daar was ondergelopen. Dus ook de beklimming van de uitkijktoren ging niet door.

Weer omgekeerd en via de Hoge Vonderstraat, Catharijne pad, over de smalle paadjes door de velden naar buurtschap Rijsingen. Waar geheel op zijn Brabants de koffie klaarstond. Onderweg veel ondergelopen weilanden, knotwilgen en een prachtig zonnetje. Vervolgens via de Ollandseweg, Cathalijnepad weer naar het Kofferen , waar de auto stond. Toch mooi 6.5 km in de benen. Er liepen best wel mensen op sommige plekken en niet alle paadjes waren Coronaproof. Maar iedereen lette wel goed op de afstand.

Volgende keer de oversteek naar Kienehoef ( andere deel rondje Rijsingen).

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Ondergelopen weiland.