Door mijn lens: 3 blokjes om

Ik heb mezelf voorgenomen dagelijks een paar km te wandelen. Voor de beweging maar ook om uit te waaien. Heerlijk en gezond.

En aangezien ik, doordat ik zonder baan zit,  momenteel veel vrije tijd heb  is het een goeie tijdsbesteding.

In de meeste gevallen neem ik veel foto’s tijdens mijn wandelingen die ik dan vervolgens weer graag deel. Je kunt ze vinden op Google foto’s.

Dinsdag 6 februari 2018  Sonniuspark

Woensdag 7 februari 2018 Naar het dorp

Donderdag 8 februari 2018 Laarzenpad en kanaal

Video’s staan hier.

Kunstwerk het OOR van Jeroen Bisscheroux

 

De vijver in Son en Breugel
Laarzenpad en Kanaal

Door mijn lens: Blokje om.

Tussen de winterse buien door,  een rondje gelopen vandaag.

Even een frisse neus halen.
Door het Breugelse achterland.

Via het Eind, de Kuilen, naar de Lieshoutseweg en weer naar het Eind. Afstand 4 km.

Was lekker wandelweer. En droog gebleven.

Die winterse buien zorgen voor mooie wolkenpartijen zoals je hiernaast  ziet.

Meer foto’s via deze link.

 

 

Mijn expositie “Buiten” in Son en Breugel.

Van oktober 2017 t/m 2 januari 2018 heb ik, op uitnodiging van kunstvereniging Ars Longa,  een expositie mogen houden “Op de Gang” van de Brasserie van Kloosterhotel La Sonnerie.

De naam van mijn expositie was “Buiten“. Het betrof een selectie foto’s van de omgeving van Son en Breugel.

Het was een bijzondere ervaring om mijn foto’s te exposeren. En ook de officiële opening  was indrukwekkend. Voor mij zijn foto’s met mijn iPhone of camera in 1 klik gemaakt tijdens een wandeling door mijn omgeving. Maar ze worden door diverse mensen erg gewaardeerd.

Met mijn foto’s  wil ik de mensen  laten ervaren dat als  je goed kijkt, je omgeving dicht bij huis ook erg mooi kan zijn. Ik hoop dat men die schoonheid gaat zien en gaat waarderen.

Dank iedereen die mijn expositie heeft bezocht en een lieve opmerking heeft achter gelaten in mijn schriftje.

Dank Kunstvereniging Ars Longa voor de uitnodiging.

Ook dank aan Kloosterhotel La Sonnerie voor de gastvrijheid.

En hartelijk dank aan Myriam Merks van MFoto voor de deskundige ondersteuning.

Heb je mijn expositie niet kunnen bezoeken? Klik dan op de afbeelding om naar de foto’s te gaan.

Heb je belangstelling voor één of meerdere foto’s, neem dan contact met mij op.

 

Het komt er nu echt van: Verhuizen

Ik werk ruim 14 jaar in de bieb. Al die tijd is er sprake geweest van nieuwbouw voor de bieb. Tot 3 keer toe zijn er plannen geweest die uiteindelijk niet zijn uitgevoerd. Inmiddels zijn er plannen voor een MFA ( multifunctionele accommodatie). Omdat de bouw daarvan nog enige tijd op zich laat wachten ( er is nogal wat discussie in het dorp) en het huidige pand gesloopt moet worden, moeten we “tijdelijk” verhuizen. Daarvoor zijn units geplaatst in de tuin van het lokale theater.

Ons huidige pand is inmiddels al voor een deel gesloopt. Man wat een herrie. En soms waren we bang dat de een of andere balk de uitleenruimte in kwam…

Maar het gaat nu dan toch echt gebeuren. “Tijdelijk” verhuizen naar een lokatie, waar 30 jaar geleden ook de bibliotheek gehuisvest was. Hoe lang dat ” tijdelijk” gaat duren weet nog niemand. In principe voor 2 jaar. Heb daar een hard hoofd in. De kerk moet nog gesloopt, het ontwerp voor de MFA nog gewijzigd, procedures nog gestart en dan moet er nog gebouwd worden.

Maar goed, het is niet anders. We gaan er met zijn allen maar gewoon weer het beste van maken. 

Toevallige ontmoeting deel 3: over asperges en een Zundapp.

Het is aspergetijd. Heerlijk. In  mijn omgeving ( Brabant) vind je veel telers van dit ” witte goud”. Op diverse plaatsen in het buitengebied staan voor de boerderijen bordjes met ” asperge te koop” Als wij hier asperge eten, dan gaan wij dus rechtstreeks naar de boer. In tegenstelling tot de asperge in de supermarkt, komt de asperge bij de boer “rechtstreeks van het land”. En in de regel is deze naast supervers ook nog eens een stuk goedkoper.

Gisteren gingen partner en ik op pad voor een kilootje wit goud. En een doosje verse eieren. Waar wij onze asperge kopen loop je bij de boerderij achterom, word je verwelkomt door de blaffende huishond,  ga je de schuur binnen en druk je op het belletje.

Voor de ingang van de schuur stond een aftandse oude Gazellefiets en manlief raakte hierover met de boer aan de praat. Vanteen kwam hettander en al snel werd er gesproken over de tijd dat boer (bijna 70) en partner beschikten over een Zundapp, die manlief ( achteraf heel spijtig) nooit had moeten verkopen.

Toen bleek de boer een verrassing te hebben. “Kom maar eens mee”  zei hij tegen manlief en ze liepen de schuur binnen. Daar, afgedekt onder een zeil en een doek, kwam een rode Zundapp uit 1967 te voorschijn. Die nog  kon rijden ook. Manlief was blij verrast en al snel kwamen de verhalen over vakanties met vrienden op de brommer, met ieder onderdelen van een tent op de bagagedrager, afgedekt met de US vlag ( Easy Rider). Verhalen over de vakanties in Duitsland, zittend en drinkend op bierkratjes. Over de brommer die belangrijker was dan de meisjes.

Wederom een bijzondere toevallige ontmoeting. Met een kilo asperges reden we met een glimlach op ons gezicht naar huis.

img_7337-1.jpg