Een spooky hotel: Monte Palace.

Als amateur-fotograaf zoek ik graag naar plekjes die bijzonder en fotogeniek zijn. Daarom wilde ik op het eiland Sao Miguel  perse het bizarre veelbesproken spookhotel, Monte Palace zien. Het leegstaande pand ( met 80 kamers) heeft een fantastisch uitzicht op Sete Cidades.  Het hotel had ooit 5 sterren maar ondanks dat bleven de gasten weg. Ongeveer een jaar na de opening (1989) vertrokken de eigenaren en lieten het hotel verlaten achter. Niemand begrijpt waarom toeristen wegbleven bij het Monte Palace, wellicht het mooiste en fraaist gesitueerde hotel van de Azoren. 

Na de sluiting werd het hotel leeggehaald. Op sommige plekken ligt alleen de vloerbedekking nog. Door de zeewind, inbraak en vandalisme ligt het hotel er nu vervallen bij.  Je kunt hier, als liefhebber van urbex fotografie – het fotograferen van verlaten gebouwen – je hart ophalen.  Ik kon het niet laten ( met gevaar voor eigen leven volgens de borden) binnen een kijkje te nemen.  Kijk je mee? 

Klik hier of op de onderstaande

São Miguel, Azoren, parel in de Atlantisch Oceaan.

Omdat we dit jaar laat waren met het regelen van een zomervakantie, kwamen we met behulp van een reisbureau-medewerkster terecht op het eiland Sao Miguel, het grootste ( en mooiste) eiland van de Azoren.  Zelf zouden wij hier nooit aan gedacht hebben, maar we waren wel in voor een verrassing. 

En een verrassing dat werd het. Wat een prachtig eiland, de kratermeren, het heuvelige groene landschap, de caldeira’s, de watervallen, de parken, de heerlijk warme thermale baden, het eten, de mensen…  De vergezichten waren adembenemend, de begroeiing was indrukwekkend. We waanden ons af en toe in een oerwoud. 

De stad waar we verbleven was Ponta Delgada. We bezochten de 3 kratermeren en reden met een huurauto ongeveer het hele eiland over. Maar we hebben nog lang niet alles gezien. Keertje terug misschien? 

Het weer was heerlijk ( ongeveer 27/ 28 graden) en natuurlijk hoort daar bewolking en een fikse bui bij. Niet getreurd. Zo snel als de bui verschijnt, zo snel verdwijnt hij weer. 

Zoals altijd heb ik mijn camera weer flink aan het werk gezet. Zal jullie niet lastig vallen met al de 600 foto’s maar heb er een aantal uitgezocht, die een beeld geven van het eiland. Benieuwd? Klik hier of op de afbeelding. Reageren mag. Graag zelfs. 

Jubbelea vieren in Limburg

Ivm een aantal festiviteiten/ jubbelea binnen ons gezin, hebben we ons met zijn 6-en getrakteerd op een weekend Rolduc. Rolduc is een abdij ( in Kerkrade) met een 900 jarige geschiedenis. Het complex staat op de Unescolijst. Wellicht bekend als seminarie/ priesteropleiding.

Tegenwoordig wordt het multifunctioneel gebruikt met oa een hotel, conferentieoord, particuliere bewoning, restaurant en kantoor- en praktijkruimtes. Een prachtige locatie in een schitterend glooiend Limburgs landschap.

Het restaurant serveert heerlijke maaltijden, er is een bar in de gewelven van de abdij, een rococo bibliotheek, een mooie abdijkerk en een beeldentuin.
Het was een heerlijk verblijf. #abdijrolduc

De 2e dag zijn we gaan wandelen op de Pietersberg en hadden onze mannen een steptocht door de grotten georganiseerd. Weer eens wat anders dan te voet.

Klik op de afbeelding voor meer foto’s.

Wandelweer in de Groote Peel bij Ospel.

Een dag om naar buiten te gaan. De zon scheen, een blauwe lucht, lentetemperaturen. Gezocht naar een mooi wandelgebied en gevonden. De Groote Peel werd het.

Ik kwam er vroeger vaker als we familie bezochten die in Ospel en omgeving woonden. De Groote Peel lag zo ongeveer in hun achtertuin.


“Nationaal Park De Groote Peel is een weids, waterrijk en stil hoogveengebied dat vooral bekend staat om zijn vele vogelsoorten en bijzondere geschiedenis. Overal in het landschap zijn de ‘littekens’ van de turfwinning in het verleden nog zichtbaar. De Groote Peel zelf kunt u mede dankzij de knuppelbruggen te voet verkennen. Alle peelgebieden zijn rondom met de fiets te bewonderen. “

En voor de kleintjes is er een speciaal kabouterpad.

Een bezoek zeer de moeite waard.

Klik op de afbeelding voor meer foto’s.

Den Haag en Scheveningen, op een mooie herfstdag.

Op 17 november trokken wij ( manlief, Judith en Henk en ik) er een dagje op uit. Vaak zijn we sportief op de fiets tijdens een dergelijke  jaarlijks terugkerend afspraakje maar dit keer werd het trein- en voetenwerk.

Den Haag en Scheveningen was de bestemming. Na een bakkie bij de Eeuwige Jachtvelden richting kust. Het zonnetje scheen heerlijk, de lucht prachtig blauw.  Aan een strandwandeling konden we dan ook niet ontkomen. Na de Scheveningse Boulevard via het strand naar Scheveningen dorp gelopen. Met het mooie kerkje en de winkels in de Keizerstraat.
Vervolgens naar Den Haag Centrum waar de Goedheiligman net arriveerde. Nog een borrel in een gezellige café en een uitstekende  maaltijd in  Thais restaurant  Songkhla  waarna we huiswaarts keerden.

Foto’s vind je hier of klik op de afbeelding.