Landgoed de Utrecht ontdekken.

Landgoed “De Utrecht” is gelegen in de Brabantse Kempen en strekt zich uit over de gemeente Hilvarenbeek en Reusel de Mierden. Aan de westzijde wordt het landgoed begrensd door België. We waren plotseling vertrokken en hadden ons niet echt goed voorbereid op een wandeling en wat er allemaal te zien zou zijn. Maar je laten verrassen heeft ook wel iets.

We hadden de auto geparkeerd en liepen de bossen in op zoek naar een wandelroute. Dat leek een beetje lastig dus via de telefoon maar eens gezocht wat er allemaal mogelijk was in dit gebied. Bleek dat we niet op de meeste centrale plek waren. De zoektocht op de telefoon leverde 2 bezienswaardigheden op die ik gezien moest hebben:

De brandtoren. Gebouwd in 1905. Met Jugenstil-elementen. Met een houtvesterij en een aantal mooie authentieke pachtboerderijen. We hebben bij de brandtoren en het plein rondgelopen. Achteraf bleek dat het eigenlijk niet toegankelijk was voor derden dus sorry aan de bewoners als we hen gestoord hebben. De toren en de boerderijen liggen bij een exotische tuin, waar vooral de immens grote Secuja bomen opvallen. Hier was overigens wel een wandelroute aangegeven. Ook staat er een kunstwerk van Andreas Schotel, bekend van de grote sculpturen die Esbeek rijk is. Er is zelfs een Andreas Schotel wandelroute voor hem uitgezet.

De Flaestoren. Een 22 meter hoge uitkijktoren met prachtige uitzicht over het niet toegankelijke deel van het natuurgebied De Flaes , het Goorven en de bossen er rondom heen. Vergeet geen €1,- munstuk mee te nemen want er staat een automaat om toegang te krijgen tot de toren. Helaas werkte bij ons na €2,- munten de poort niet mee. Toen we later nog een keer omkeken, zagen we toch een aantal mensen de toren beklimmen. Hebben wij weer…

We sloten af bij de uitspanning In den Bockenreyder. Helaas door Corona alleen een kraampje met wat versnaperingen.

Een prachtig gebied weer ontdekt. Het weer wat bewolkt met later wat zon. Totaal plusminus 6 km gelopen. Er ligt ook een mooie fietsroute dus zit er dik in dat we daar nog een wat rond gaan dwalen.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Langs de Dommel via Sint-Michelsgestel.

We wisselen wandelen en fietsen af. Vandaag aan de wandel. We wilden via de afslag Gemonde een wandeling langs de Dommel gaan maken maar misten de afslag op de autosnelweg.
Maar niet getreurd. 1 afslag verder dan maar en naar Sint-Michelsgestel ( was ik ook nog nooit geweest) in het groene Woud/ Brabant gereden. Ook vanaf die kant kun je langs de Dommel wandelen dus wat maakt het uit.
De auto dus in Sint-Michelgestel neergezet en na de statige 15e eeuwse toren bewonderd te hebben de Dommel opgezocht. We liepen richting de best wel indrukwekkende stuw, een waterkrachtcentrale in de Dommel.

Op de weg ernaar toe kwamen we langs een vispassage, die was aangelegd omdat de stuw een belemmering vormde voor vismigratie.

Vanwege privégrond moesten we het pad langs de Dommel verlaten. Via een zandpad kwamen we bij de Genenberg korenmolen.
We liepen verder over landweggetjes, op zoek naar de aansluiting met de Dommel.

Onderweg nog genoten van prachtige creaties in de voortuin bij een huis. Gemaakt van binnenbanden van fietsen en blikjes. De kunstenares die toevallig zelf buiten was, vertelde hoe ze de creaties maakte. Mooi om zoiets onderweg tegen te komen.

We vonden het pad langs de Dommel weer. Het was te laat om nog verder door te lopen ( je kunt nog helemaal naar Boxtel) of Gemonde te bezoeken dus we besloten terug te gaan.
Op de terugweg passeerden we het mooie huis Zegenwerp. Huis Zegenwerp is een eenvoudig landhuis uit het eind van de 18e eeuw met een fronton en ramen in Empirestijl.
Het was weer een fijne wandeling met een mooi zonnetje en prachtige luchten. Afstand 8 km.

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Verrassende wandeling Aanschotse Beemden, Eindhoven

Ik was er al vaker doorheen gefietst als ik via een alternatieve route van werk naar huis ging. Had me voorgenomen er een keer te voet rond te dolen: De Aanschotse Beemden.

Vandaag op de fiets naar Eindhoven. De Aanschotse Beemden is een uniek natuurgebied langs het riviertje de Groote Beek in het noorden van Eindhoven.
Tussen de wijk Achtse Barrier, Blixembosch en Ekkersrijt. In het gebied liggen nog een paar boerderijtjes en kun je nog herkennen dat er weilanden waren. Het was er redelijk vochtig.
De gemeente Eindhoven heeft het gebied de laatste jaren opnieuw ingedeeld waardoor het een steeds drukker bezocht wandelgebied wordt, ook door de aanleg van diverse nieuwe paden. De bewoners van Blixembosch ende Achtse Barrier boffen met zo’n mooie achtertuin. Vanaf de bebouwing zit je zo in het groen. Maar ook vanuit Son en Breugel via het fietstunneltje onder de snelweg door bij industrieterrein Ekkersrijt, gemakkelijk te bereiken.

Het zonnetje scheen, de temperatuur was aangenaam dus een heerlijke wandeling door dit verrassende gebied gemaakt.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Winterwandeling. Naar het Haverven.

Wanneer heb je nou een echte winter met sneeuw in Nederland? Nou, bijna nooit. En als er dan sprake is van sneeuw( jacht)? Dan er zeker op uit. Voor je het weet is de sneeuw weer veranderd in natte prak en is de schoonheid van het witte landschap verdwenen als sneeuw voor de zon.

We kozen voor een wandeling in de directe nabijheid, op loopafstand. Tussen de velden, in het buitengebied achter mijn huis ligt een prachtig ven dat jaren geleden is aangelegd als compensatiegebied voor de aanleg van de A50. Afgelopen zomer is dit ven ongeveer drooggevallen. Inmiddels staat het weer vol water en huizen er diverse zwanen, ganzen en ander gevogelte. Het gebied ligt op een soort van 3-dorpenpunt: Sint-Oedenrode, Nuenen en Son en Breugel. ( Kuilen, Mosbulten, Olen)

Buiten een moeder met dochter hebben we geen mens gezien bij het ven. Iedereen bleef vandaag lekker binnen. De temperatuur was prima. We liepen ons warm met onze snowboots door 20 cm sneeuw. Los van een snijdend windje met stuifsneeuw af ten toe, was het prima te doen deze wandeling.

De route voor de wandeling ( 6.8 km) vindt je hier: Mosbultenroute

Nog 2 goede daden verricht. Een auto uit de sneeuw geduwd en een groot ijsblok van de weg geschoven. Het was een prima dag.

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Mooi stukje Rooi: Rondje Rijsingen.

Wederom een prachtige zonnige winterse zondag. Net als vorige week met de culinaire Lazy Sonnie Walk, een blauwe lucht en volle zon. Beetje koud maar dat deert niet. Stevig doorwandelen en de warmte komt vanzelf.

Een wandeling in het naburige dorp : Sint- Oedenrode.
In verband met de vele regen van afgelopen tijd, konden we het rondje Rijsingen niet helemaal lopen zoals we hadden gepland. Bij de uitkijktoren aan de Boskantseweg, moesten we onze route wijzigen omdat het pad daar was ondergelopen. Dus ook de beklimming van de uitkijktoren ging niet door.

Weer omgekeerd en via de Hoge Vonderstraat, Catharijne pad, over de smalle paadjes door de velden naar buurtschap Rijsingen. Waar geheel op zijn Brabants de koffie klaarstond. Onderweg veel ondergelopen weilanden, knotwilgen en een prachtig zonnetje. Vervolgens via de Ollandseweg, Cathalijnepad weer naar het Kofferen , waar de auto stond. Toch mooi 6.5 km in de benen. Er liepen best wel mensen op sommige plekken en niet alle paadjes waren Coronaproof. Maar iedereen lette wel goed op de afstand.

Volgende keer de oversteek naar Kienehoef ( andere deel rondje Rijsingen).

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Ondergelopen weiland.