Santorini zomervakantie 2018.

Mijn zomervakantie speelde zich dit jaar af ( het zal menigeen niet zijn ontgaan) op het oogverblindende Santorini. Uiteraard heb ik honderden foto’s gemaakt. Een deel heb ik gedeeld op Facebook en Instagram. Een ander groot deel staat in mijn privécollectie.Voor intimi die benieuwd zijn vraag even om de link.

Toch wil ik ook mijn blog nog vullen met foto’s van dit indrukwekkend, helaas erg drukke maar fotogenieke eiland, onderdeel van de Griekse Cycladen.

Vanwege de grote hoeveelheid foto’s vind ik het handig ze in te delen in categorieën.

Eén daarvan is de categorie PEOPLE.  Een leuke bezigheid tijdens vakantie. Mensen kijken en ze vastleggen.Klik op de afbeelding.

De volgende categorie is BLAUWE KOEPELS.

Het eiland staat vol met witte kerkjes. En bijna allemaal hebben ze blauwe koepels. Het wit en blauw tekent zich prachtig af tegen de eveneens blauwe zee en lucht. Een plaatjes. Zie hier de kerkjes in Kamari, Pyrgos, Fira, Ioa, Firostefani, Imerovigli en Megalochari.

Dan zijn er ook nog foto’s die ik eigenlijk een beetje voor mezelf maak, een beetje minimalistisch, gedetailleerd of experimenteel. Of omdat ik het gewoon een mooi stil leven vind. Je ziet ze bij de categorie : MET 1 OOG.

En dan natuurlijk de veelbesproken ZONSONDERGANG in Ioa. Prachtig om te zien maar veel te druk ( zie video RTL hier) . Je hoeft niet in Ioa te zijn voor mooie zonsondergangen.

Op diverse hoge punten op Santorini kun je het eiland in een keer helemaal zien. Het eiland is niet veel groter dan Texel zegt men. Zie hier de VERGEZICHTEN

Allemaal stukjes?

Wat een gezeur van mij daar in dit bericht. Als ik dat zo terug lees. Ik draag helemaal nóóit een pet.
Ik snap wel dat ik hem even zocht ( het was natuurlijk erg koud toen op 27 december 2010). En het is natuurlijk zo’n terugblikmomentje op het eind van het jaar ( waar ik niet aan deed, terugblikken).
Maar ik besta natuurlijk helemaal niet uit verschillende stukjes die allemaal een andere kleur pet nodig hebben . Hoewel? Ik ben een stukje Limburgs, een stuk Brabants, ik ben een echtgenote, een liefhebbende moeder, een inwoner uit mijn dorp, een sociaal cultureel werkster, een voormalig gemeente-ambtenaar, een medewerker in de bibliotheek, een collega, een buurvrouw, een vriendin, een blogger, een tweep, een……..enz.

Die stukjes zijn geen losse stukjes, die hebben elkaar beïnvloed/ beïnvloeden elkaar nog steeds en vormen gewoon 1 geheel. En dat grote stuk ( haha) is einna ( Annie achterstevoren voor degene die dat nog niet had gezien). Dus áls ik al een pet draag, dan is dat een bonte kleurenpracht, waarvan de kleuren in elkaar overlopen. That’s ME.