Kampen en Zwolle. Van 1 tm3 maart 2025.

Klik op de afbeeldingen of hier voor meer foto’s.

Ff er tussenuit is altijd fijn. Gewoon een paar nachtjes in een B & B in een onbekend stadje en je bent er helemaal uit. Begin maart was het weer zover. We boekten een mooie B & B in de Hanzestad Kampen. Met de chique naam Villa Kampen. De verf was nog maar net droog, zo nieuw. Een mooie kamer met alle benodigde voorzieningen, lekker ontbijt en zeer gastvriendelijke eigenaren.

Kampen is een van de Hanzesteden. Het ligt in de provincie Overijssel.

Het is een historisch stadje met mooie oude panden, diverse in Jugendstil en ligt aan de IJssel. Er liggen diverse historische schepen aan de kade. Het heeft een gezellige winkelstraat, een haventje, het Stedelijk Museum Kampen en paar prachtige oude poorten. Je kunt er goed eten en drinken en rondwandelen. En… er werd nauwelijks carnaval gevierd. Een aardige bijkomstigheid. 🙂 En ik zou Annie niet zijn of ik breng een bezoekje aan de plaatselijke bibliotheek. Gesitueerd in de Stadskazerne.

Op zondag gingen we naar Zwolle. Doel was het Herman Brood Museum, omdat het museum binnenkort gaat sluiten. Het museum bestaat uit 3 zalen. Boven is de Herman Brood Experience en toont een brede collectie kunst en aanverwante werken van Herman Brood uit de privécollectie van vriend en initiator Ivo de Lange, weduwe Xandra Brood, dochters Lola en Holly en beide zussen Elly en Beppie Brood. Voor Brood fans echt de moeite waard.

Maar ook de boekenwinkel in de Broerenkerk ( Waanders) stond op ons lijstje. Je kijkt je ogen uit in deze prachtige kerk. Een lust voor het oog met al die boeken.

Ondertussen werd er in het centrum van de stad Zwolle wel carnaval gevierd. Maar daar hadden we geen last van.

Omdat we nog tijd genoeg hadden bezochten we ook Museum de Fundatie. Het museum met het opvallend bouwwerk op het dak. Er waren diverse exposities zoals je op de site ziet. Ik vind het zelf altijd wel mooi als er iets hangt van echte beroemde kunstenaars. En ja hoor, o.a. een echte Appel, Lucebert, Willink, Toorop en Jan Cremer gezien.

We vinden in elk nieuw stadje altijd wel een kroegje dat ons goed bevalt en waar we ons middagdrankje nemen. Een soort van stamcafé dus. In Kampen werd dat de Stomme van Campen. Een proef- en eetlokaal. Gezellig, warm interieur en aardig personeel. En een hele grote keuze in lekkere drankje/ biertjes. Een aanrader als je in Kampen bent.

We hadden een fijn weekend. En hebben erg geboft met het weer. Een goeie keuze dus, Kampen.

Zomervakantie in de Algarve ( Portugal) juni 2023 update volgt nog). .

Niet toegekomen aan bloggen over deze vakantie. Nog niet af maar toch maar gepubliceerd.

Voor het eerst in ons werkzame leven konden we buiten de schoolvakantie op reis. I.v.m. pensioen van Geert ( 44 jaar onderwijs) zaten we niet meer vast aan het drukke vakantieseizoen. Na 3 jaar fietsvakanties in ons eigen land hadden we ook weer eens behoefte om wat cultuur te snuiven in het zuiden van Europa: De Algarve werd het. Na zo’n vakantie barst ik natuurlijk van de mooie foto’s. Hoe kan ik dat nou een beetje gestructureerd aanbieden in een blog? Nou, ik heb gekozen voor foto’s per bezochte locatie/ stad/dorp. Kun je zelf kiezen waar je interesse naar uitgaat. Zadel ik jullie niet op met duizenden (?!) kiekjes. 🙂 Voor het hele blog geldt: Klik op de foto’s voor meer afbeeldingen.

Luz
We streken neer net buiten het bescheiden badplaatsje Luz. In de Quinta do Mar. Een prachtig park met mooie Portugese villa’s en diverse mooie zwembaden. Kleinschalig. Dat dan weer wel. Maar dat willen wij juist ook. Voor meer foto’s van Luz en ons verblijf in de Quinto, klik hier of op de afbeeldingen.

Burgau.
Ons eerste tripje ging naar het naastgelegen dorpje Burgau. Met eigen strand( helaas die dag niet zo zonnig) en een paar erg leuke terrasjes. En heel gezellige bediening. Een rustig strand met 1 strandtent en heel veel plek op te zonnen. Zeer aangenaam. Later in de week hebben we er nog gezwommen.

Cabo da Sao Vincente.
Op deze helaas wat miezerige dag wilden we de Cabo bezoeken. Onderweg er naartoe viel er zelfs wat regen ( wat nou Portugal?). Maar gelukkig klaarde het vervolgens op. Waarna het mooie weer de rest van de vakantie bleef. De Cabo is het meest zuid-westelijke puntje van Europa. Ook wel het einde van de wereld genoemd. Tja. De eerste foto’s zijn van de weg er naartoe.

Lagos
Schrik niet, heel veel foto’s van dit mooie ( 1 van de mooiste stadjes) van onze vakantie. We zijn er dan ook wel 2 keer geweest. ! keder voor de boottoch en de tweede keer voor de kerk

Nog maken: Monchique, Sagres, Loule

Remember September: Son en Breugel 80 jaar bevrijd.

Iedereen die mij op de sociale media volgt zal het niet zijn ontgaan dat het een bijzonder weekend was in Son en Breugel. Son en Breugel viert dit weekend ( en ook nog een deel van dezer week) de bevrijding van Son en Breugel: 80 jaar geleden. De exacte datum is 17 september. Om de 5 jaar wordt er flink uitgepakt om aandacht te besteden aan de bevrijding. Thema dit jaar was: Vieren, herdenken en doorgeven. Er vonden in het centrum en daarbuiten diverse activiteiten plaats op historische plaatsen. Voor het programma verwijs ik kortheidshalve even naar de website van Remember September, een samenwerking tussen gemeente en tal van lokale organisaties en bedrijven.

De foto’s zie je hier of klik op de afbeeldingen.

Omdat ik her en der foto’s en filmpjes heb gedeeld, hierbij de totale recap van mijn foto’s en filmpjes van Remember September 2024. Om een en ander samen te vatten: het was een groots, top evenement. Het was indrukwekkend, verrassend en soms ontroerend en emotioneel. De vele talenten in mijn dorp. De grote inzet van heel veel mensen. Zware dagen en dat vrijwillig. Er waren verhalen van tachtigers die ik op straat sprak, waar ik diep van onder de indruk was. En de hugs tussen Oekraïners en Amerikaanse soldaten. Ja, dat…

Ongelofelijk wat er allemaal mogelijk is in een klein dorp als Son en Breugel. Ik ben er trots op.

Fietsen langs het tuinpad van mijn vader.

Afgelopen zondag een mooie fietsroute uitgezocht. Omdat we pas laat vertrokken en veel interessante locaties tegenkwamen ( Museum De Wieger met het Tuinpad van mijn vader, Het Toon Kortooms Park) waar we bleven hangen, hebben we maar een heel klein onderdeel van deze tocht gefietst. Daarnaast zijn we ook nog eens afgeweken van de route omdat we Griendtsveen wilden bekijken. De route heet: Langs het tuinpad van mijn vader. Het is een van de mooie routes van Het land van de Peel.

Klik hier of op de afbeeldingen voor meer foto’s.

Het Museum de Wieger hebben we gezien de route die nog voor ons lag, niet bezocht. Wel hebben wij het Tuinpad van mijn vader gelopen, achter het museum. Wie kent het lied ( Het Dorp van Wim Sonneveld) niet? Ik word er altijd een beetje nostalgisch van…

Richting Griendtsveen kwamen wij bij toeval terecht bij het Toon Kortooms Park tegen. Toon Kortooms, je weet wel die schrijver van heel veel kinderboeken ( o.a. Mijn kinderen eten turf en Beekman en Beekman) Daar even rondgelopen en het een en ander over turfsteken gezien. Mooi tuin ook bij. Er is daar van alles te beleven.

Toen we even hebben stilgestaan in Griendsveen zagen we dat het tijd werd om terug te keren naar onze startplaats Deurne. Het was prachtig fietsweer. 25 km afgelegd. Maar we moeten nog terug. Want we willen de fietstocht eigenlijk wel helemaal ontdekken.

Twee dingen die we hebben geleerd:
Vergeet de Museum Jaarkaart niet.
Op tijd van huis vertrekken.

Tongeren, de oudste stad van België. Juni 2024.

25 en 26 juni hebben wij een paar dagen in Tongeren, in België verbleven. Na alle fietstochten in Nederland leek België ons ook wel een goeie bestemming. Tongeren sprak ons aan omdat dit de oudste stad van België is en we benieuwd waren naar de omgeving.

Wil je meer foto’s zien? Klik dan hier of op de afbeeldingen.

We logeerden in BnB Tongeren, een centrale locatie in het hart van het Begijnhof, de oudste ondanks woelige tijden in tact gebleven wijk van de stad. Een top BnB.

De eerste dag hadden we al een kleine fietstocht in het buitengebied gepland. We fietsten een gedeelte van de route Kastelen en grenzen, door een glooiend landschap, met landhuizen, bossen , kleine dorpjes, en korenvelden die al nagenoeg rijp waren. Een mooi zomers tafereel.

’s Avonds een wandeling door de stad. Met op het plein de grote Onze-Lieve-Vrouwe Geboorte Basiliek . Op de Grote markt tegenover de basiliek houdt de stoere koning van de Eburonen, Ambiorix, een oogje in het zijl .

De tweede dag fietsten we een gedeelte van de route Kerken in het Landschap. Ook hier kronkelden we door het landschap met fruitbomen en landhuizen. Mooie fietspaden, soms over kasseien. Mooie vergezichten ook. Op deze route wilden ik o.a. de doorzichtige kerk zien. Dit kunstwerk “Reading between the Lines” , staat bij het stadje Borgloon. Een deel van de route ging over een voormalige spoorlijn ( Spoorlijk 23).

De laatste dag hadden wij het Teseum op de planning staan. Het Teseum is het museum naast de Basiliek. Het bestaat uit de Archeologische site: “Daal af naar de eerste stad van België. De archeologische site neemt je mee voor een fascinerende tijdreis van 2000 jaar.” En de Schatkamer: “In de kloostergebouwen pronkt de unieke religieuze kunstschat van Tongeren, met heel wat bijzondere topstukken“. Echt indrukwekkend. Heel mooi gepresenteerd ook allemaal.

Als laatste bezichtigden wij de Basiliek. De basiliek heeft diverse bouwfasen ondergaan. Een imposant gebouw ook.

Het waren een paar mooie dagen. In België valt nog veel te ontdekken, We boften met het mooie weer. Zonnig, aangenaam warm en heerlijk fiets- en terrasweer. 70 km gefietst. Mocht je ooit in de buurt komen van Tongeren, bezoek deze stad dan.

PS. Idee voor deze stad opgedaan uit het boek: De mooiste fietsweekendjes van België. #reisreport Marlou Jacobs en Godfried van Loo.

Social links powered by Ecreative Internet Marketing