Lente in de Betuwe.

1e Paasdag , 17 april 2022. Een prachtige zonnige dag voor een fietstochtje door de bloeiende Betuwe. De auto in Geldermalsen neergezet, de fietsen eraf en een knooppunt opgezocht. We fietsten het Rondje Buren, van Geldermalsen richting Culemborg met de bedoeling om via Buren en Tiel weer terug te keren in Geldermalsen.

De Betuwe, ook wel de fruittuin van Nederland genoemd. We gingen dus op zoek naar bloesems. Die waren er genoeg. Alleen bestaat de fruitteelt tegenwoordig voor een groot deel uit gecultiveerde, lage boompjes. Hier en daar was er nog een oude boerderij met een oude boomgaard.

Het hoogteput van onze tocht was Oranjestad Buren, met een vorstelijke historie. Aan het riviertje de Korne. In dit eeuwenoude stadje trouwde Willem van Oranje in 1551 met Anna van Egmond. Het kasteel van Buren waar het huwelijk zich voltrok, is helaas in 1804 gesloopt.
Verder beschikt Buren over mooie historische panden, een molen, het Oranjemuseum en het oude Weeshuis, nu Marechausseemuseum. Het kasteel van Buren is helaas rond 1804 gesloopt.

Vervolgens fietsten we door het zonnige en fraaie Betuwse landschap richting Tiel, waarbij we ondertussen Erichem en Kerk Avezaath passeerden. In Tiel raakten we de knooppuntenbordjes kwijt, waardoor we het oude centrum misten. Daarna fietsen we op eigen gelegenheid via de Linge terug naar Geldermalsen. Het was weer een mooie tocht. 40 km.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

2 Vestingstadjes aan de Maas: Grave en Ravenstein.

We wilden vorige week zondag met de fietsen op het fietsenrek richting Schaijk. De weersvoorspellingen waren echter niet direct je van het. Dus besloten we het stadje Grave te gaan bezoeken ( zonder fiets) en daar rond te gaan kuieren.

Grave is een eeuwenoud historisch stadje aan de Maas. Prachtige panden, smalle straatjes, een mooie monumentale binnenstad. Grave maakt deel uit van de Zuiderwaterlinie. Je kunt in Grave wandelen langs de vele restanten van de vestingwerken. Vergeet de Hampoort uit 1688 niet. Daarin is het Stadsmuseum Grave ( Unesco-monument)gevestigd. Helaas begon het harder te regenen en hebben we na een kop koffie in een oude uitspanning Grave verlaten. Tip: Het Historisch Spektakel Grave in het weekend van 2 en 3 april.

Het was nog vroeg in de middag dus nog een nieuwe bestemming uitgezocht. Dat was het nabijgelegen Ravenstein.

Ravenstein. Kleiner dan Grave en minder druk maar zeker niet minder mooi. Ook gelegen aan de Maas en ook een vestingstad. Helaas is het voormalig kasteel verdwenen maar de straten binnen de stadspoorten en de gebouwen zijn echt het bekijken waard. We hebben daar een local ontmoet die prachtig vertelde over het verleden van de stad. Uiteraard hebben we de molen de Nijverheid bezocht die hoog uittorende boven het pittoreske stadje. In de molen bevond zich een brouwerij: Wilskracht genaamd. We konden het uiteraard niet laten een paar flesje van het Wilskracht bier mee naar huis te nemen.

Het was een mooie middag. Erg genoten. Wat heeft Nederland toch veel interessante historie. Gaat dat zien. Er zijn in deze omgeving natuurlijk ook weer veel wandel- en fietsroutes.

Klik hier of op de afbeelding voor meer foto’s.

Oud Elsloo, een oud boerendorp in het Limburgse.

Niet echt weer om er uitgebreid op uit te trekken. Ook de condities zijn niet echt optimaal. Geen gelegenheid voor een bakkie met een stukje vlaai of een sanitaire stop. Lastig maar je wil er toch wel eens even uit.

Elsloo, oftewel Oud-Elsloo ( gemeente Stein, Limburg) werd het. Elsloo is een dorp aan de Maas en het Julianakanaal.   Het heeft een nieuwe en een oude kern. Ik was met name benieuwd naar de Oude kern.

Voor de wielerfans onder ons is waarschijnlijke De Muur van Elsloo, met de kasseienweg bekend. Het gebied heeft diverse wandel– ( keurig aangegeven met gekleurde paaltjes)
en fietsroutes. Het dorp is niet groot en heeft een kerk en mooie historische gebouwen.

Daar ligt ook het mooie landgoed van kasteel Elsloo. Helaas momenteel gesloten. Bij het kasteel kun je mooi wandelen door het hellingbos. Trek je stoute schoenen aan en probeer maar eens. Het was op deze dag modderig, steil en daardoor glad. Beetje uitkijken dus. Je hebt vanuit Oud Elsloo een mooi uitzicht over Julianakanaal en de Maas.

Ondanks de bewolking ( gelukkig geen regen) lekker gewandeld en genoten van dit mooie historische dorpje.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Zonnige herfstwandeling bij het Oud Meer.

We hoeven niet altijd ver van huis om de natuur in te gaan. Tussen Son en Breugel en Best ligt een prachtig groot ven, het Oud Meer genaamd. Midden in de Sonse Bossen.

De Sonse Bossen is een gevarieerd bosgebied met enkele heidevelden, een stuifzandgebied, vennetjes en het Oud Meer, een groot ven.  En aangezien de bossen nu voor wat kleur betreft het allermooiste zijn, zijn we hier vanmiddag naartoe gefietst om een wandeling te maken.

Op deze donderdagmiddag was het aangenaam rustig. Hier en daar een wandelaar, of jong gezin, zittend op een bakje of kleedje, badend in de heerlijke warmte van de zon. De temperatuur was zeer aangenaam. Een stralend blauwe lucht. Zelf, liggend i heet gras, ook nog een uiltje geknapt. 🙂 Dat is toch een mooi extraatje zo laat in oktober.

De loofbomen zijn prachtig in herfsttooi en links en rechts zie je paddenstoelen. Zoals de net ontsproten Vliegenzwam bijvoorbeeld.

Enig nadeel van dit prachtige gebied is dat het in de landingsroute van Eindhoven Airport ligt. Het aantal vliegtuigen dat al dalend overvliegt is talrijk. Maar aan de mooie natuur doet het niets af gelukkig.

Voor afbeeldingen klik hier of op de foto.

Ons eigen land, lekker dichtbij . Deel 2: Gooi- en vechtstreek.

(Fotolink onder aan dit bericht).

Onze zomervakantie bestond ook dit jaar uit 2 delen. Deel 1 was Friesland ( inclusief Ameland en Schiermonnikoog) , deel 2 speelde zich af in de Gooi- en Vechtstreek. Onze uitvalsbasis was de prachtige en gastvrije B&B genaamd de Boerenhofstede de Overhorn.
We hadden een mooie studio met alle voorzieningen op de begane grond. Met uitzicht op hooischuur waarin ook 2 appartementen waren gemaakt. De B&B lag in het buitengebied zodat we ’s ochtends ontwaakten in de mist en met loeiende koeien op de achtergrond. Een idyllische plek, vlak langs de Vecht, ongeveer tegenover Fort Uitermeer. Hoewel we zelf beschikten over alle voorzieningen hebben we ons in de ochtend wel heerlijk laten verwennen met een uitgebreid ontbijt in de Hofstede. Complimenten. Een aanrader wanneer je in dit gebied wilt verblijven. Irene en team Hofstede bedankt.

Boerenhofstede de Overhorn, Weesp.

Dag 1.
De dag van aankomst zijn we via de Vecht naar het historische Weesp gefietst. Na een verkennend rondje door de vestigingsstad, een lekker diner verorberd in het centrum. Een mooi, sfeervol en gezellig plaatsje met mooie vaarten en een rijke historie.

Weesp.

Dag 2.
De 2e dag hadden we een fietstocht gepland waarbij we achtereenvolgens:
het stadje Muiden, het indrukwekkende Muiderslot met de mooie tuinen en de pruimenboomgaard, het IJmeer, Muiderberg en Naarden Vesting ( inclusief het Arsenaal van Jan de Bouvrie) hebben bezocht.
Bijna allemaal mooie historisch dorpjes met prachtige huizen en waar met name in Naarden de vestigingswallen nog steeds de contouren van de stad weergeven.

Het Muiderslot

Dag 3.
Dag 3 werd een dagje fietsen langs de Vecht. Vanaf onze locatie naar Nigtevecht, Nederhorst den Berg, Vreeland, Loenen aan de Vecht, Baambrugge, Abcoude en op advies van onze overburen gedeeltelijk terug naar Weesp via de Geinroute. Genoten van de dorpjes aan het water, de vele ophaalbruggetjes ( vaak nog bemand), de prachtige villa’s en woonboten, de molens. Nog een afslag via een smal fietspaadje dwars door de Ankeveense Plassen en terug naar Weesp. Waar we met een tweetal vrienden de dag afsloten met een biertje in de Wispe Brouwerij ( kerk) en een gezellig etentje in de stad. Een topdag .

Ankeveense Plassen

Dag 4.
Na al die historische dorpjes en stadjes toe aan iets nieuwers. Een fietstocht naar de stad Almere op Flevoland en als het haalbaar was met de fietsaccu’s de Oostvaardersplassen meepikken. We namen de Spoorbaanweg, een fietspad dat ons dwars door de stad Almere zou leiden. Man o man, wat een eind. Er kwam geen eind aan. Een tussenstop bij Twittervriend Peter en de kabels even aan het infuus gelegd want de Oostvaardersplassen dat zou nog even duren. Het fietspad door het gebied bij de Oostvaardersplassen gaf ons helaas geen uitzicht op de natuurgebieden met de runderen en konikpaarden. We vonden pas laat een uitzichtplek waar we de kuddes in de verte konden zien grazen. Het infopunt hebben we niet meer gehaald. Te ver. We moesten ook nog thuis zien te komen. Via de knooppunten een andere weg huiswaarts gezocht. Het Over de Stichtse brug naar Huizen, langs het Gooimeer via Naarden weer richting Weesp. Het was een lange tocht waar geen einde aan leek te komen. Uiteindelijk die dag 90 km gefietst. Au, zadelpijn. En eerlijk… die polder met al die nieuwbouw, nee. Toch niet zo mijn ding.

Oostvaarders Plassen

Resume.
Wat is het Gooi- en Vechtgebied toch mooi. Veel historie en al dat water met die recreatie, de woonboten en molens maakten veel indruk. En typisch Hollands. Heeft heel erg zijn eigen sfeer. Mooi ook dat erfgoed van de Nieuwe Hollandse waterlinies. Het weer was wisselend. We zijn 2 keer natgeregend maar met een goed regenpak was dat niet zo heel erg. Het had erger gekund. Ook dit deel van Nederland is zeker de moeite waard om te bezoeken. In deze 4 dagen een kleine 200 km gefietst. Met ondersteuning, dat dan weer wel…

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.