Fietsen langs de Nederrijn.

Omdat er zo weinig anders te beleven is vullen wij onze vrije dagen met fietsen en wandelen. Niks mis mee aangezien het weer in het weekend weer zeer geschikt was om buiten te verblijven.

We wilden deze keer richting Wageningen. De auto hebben wij in Zetten geparkeerd. Nadat we de fietsen van de drager hadden gehaald op zoek gegaan naar het eerste knoopput. Dat vonden we al gauw. Het knooppunt stuurde ons richting het Landgoed Heerlijkheid Hemmen. Een prachtig landgoed met mooie kasteeltuin. Helaas rest van het voormalige kasteel alleen nog maar een kleine ruïne.

Vervolgens richting Wageningen. Om daar te komen konden we gebruik maken van het Lexkesveer. Het veer over de Nederrijn bracht ons in enkele minuten van Randdijk naar Wageningen.
Wageningen staat bekend als studentenstad en als de stad waar op 5 mei 1945 de capitulatie van Duitsland werd getekend. Dat vond plaats in het bekende Hotel De Wereld: “monument  van vrede en vrijheid’. Bijzonder om daar te zijn. Na een koffie to go door het centrum gelopen. Wageningen was in het verleden een vestingstad. Helaas is daarvan niet veel meer zichtbaar. We gaan vast nog een keer terug als Corona onder controle is. Want met die lege terrassen krijg je toch een vertekend beeld van de normaal levendige studentenstad.

We hadden niet echt een route uitgestippeld van te voren maar richting Renkum leek ons wel wat. Er loopt een mooi fietspad langs de uiterwaarden van de Nederrijn. Links van het fietspad een hoge heuvelrug waar veel gewandeld werd. We fietsen door de bossen naar Landgoed Oranje Nassau’s Oord. Met een historisch verleden maar nu in gebruik als verzorgingshuis.

Volgende bestemming was Oosterbeek Maar onderweg werden we verrast door het prachtige kasteel Doorwerth. Daar moesten we uiteraard even een bezoekje aan brengen. We konden i.v.m. Corona niet naar binnen maar de binnenplaats was wel open.
Op de achtergrond van het kasteel de opvallende Drielse stuwdam.

We zijn nog doorgefietst naar Oosterbeek, maar hebben alleen even het oude kerkje bezocht. Aangezien we ook nog terug moesten fietsen naar Zetten. De pontjes waren nog niet in de vaart dus we moesten dezelfde route een eindje terugfietsen. Via de Rijnbrug bij Heteren konden we weer de Nederrijn over.

Het was weer een prachtige dag. Waarbij we ontzettend genoten van de staalblauwe lucht.

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Verrassende wandeling Aanschotse Beemden, Eindhoven

Ik was er al vaker doorheen gefietst als ik via een alternatieve route van werk naar huis ging. Had me voorgenomen er een keer te voet rond te dolen: De Aanschotse Beemden.

Vandaag op de fiets naar Eindhoven. De Aanschotse Beemden is een uniek natuurgebied langs het riviertje de Groote Beek in het noorden van Eindhoven.
Tussen de wijk Achtse Barrier, Blixembosch en Ekkersrijt. In het gebied liggen nog een paar boerderijtjes en kun je nog herkennen dat er weilanden waren. Het was er redelijk vochtig.
De gemeente Eindhoven heeft het gebied de laatste jaren opnieuw ingedeeld waardoor het een steeds drukker bezocht wandelgebied wordt, ook door de aanleg van diverse nieuwe paden. De bewoners van Blixembosch ende Achtse Barrier boffen met zo’n mooie achtertuin. Vanaf de bebouwing zit je zo in het groen. Maar ook vanuit Son en Breugel via het fietstunneltje onder de snelweg door bij industrieterrein Ekkersrijt, gemakkelijk te bereiken.

Het zonnetje scheen, de temperatuur was aangenaam dus een heerlijke wandeling door dit verrassende gebied gemaakt.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Fietsroute: Via Romana étappe Berg en Dal – Groesbeek

Een weekend met sneeuw, een weekend met ijs en nu een lenteweekend. De natuur is ons goed gezind deze weken. Ga zo door, we kunnen het goed gebruiken.

Een mooie gelegenheid om de fietsen weer achter op de auto te zetten en op pad te gaan voor een mooie fietsroute. Het werd de Via Romana étappe Berg en Dal- Groesbeek. Een route in het Rijk van Nijmegen. Met een heleboel historie, lekkere heuveltjes, mooie dorpen met prachtige soms betoverende huizen. Nou ja, kasteeltjes bijna.

Begonnen in Mook. Voor mij vooral bekend vanwege de Mookerheide. Daar wilde onze ouders ons vroeger altijd naar toe sturen als we een beetje vervelend waren. Geen straf zoals nu blijkt.
Via de Plasmolen, over de Sint Jansberg ( gelukkig heb ik ondersteuning) langs de Duitse grens ( mag je er wel of niet over i.v.m. Corona?) richting Groesbeek- de Horst naar Berg en Dal. Daarbij mooi de Duivelsberg ( 🙂 op de ebike) bedwongen. Prachtig bosgebied met diepe dalen. Het Romeinse aquaduct gepasseerd. Onderweg prachtige vergezichten over het glooiende landschap.

Van Berg en Dal een forse afdaling ( 10% joehoe!) naar het mooie Beek. Zeer onder de indruk van al die mooie gebouwen daar. En van antiquariaat Supplement boek in het oude gebouw van de Electriciteits werken – Nijmegen. Die geur van boeken…

Richting Ubbergen om vervolgens nog even in Noviomagus te belanden. Waar vanwege het mooie weer veel gewandeld werd.
Richting Groesbeek, over een mooi aangelegd fietspad door het Heumensbos om terug te gaan naar Mook, waar de auto stond. Onderweg, op advies van iemand nog het Landgoed Mookerheide bezocht. Helaas stond het prachtige Jugendstil jachtslot in de steigers. Wordt vast prachtig.

Het was een heel erg mooie fietstocht door heuvelachtig gebied. Vaak kwam bij mij een vergelijking met Zuid-Limburg op maar zijn toch echt verschillende gebieden. We gaan vast nog vaker in deze omgeving fietsen. Nog veel te ontdekken.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Winterwandeling. Naar het Haverven.

Wanneer heb je nou een echte winter met sneeuw in Nederland? Nou, bijna nooit. En als er dan sprake is van sneeuw( jacht)? Dan er zeker op uit. Voor je het weet is de sneeuw weer veranderd in natte prak en is de schoonheid van het witte landschap verdwenen als sneeuw voor de zon.

We kozen voor een wandeling in de directe nabijheid, op loopafstand. Tussen de velden, in het buitengebied achter mijn huis ligt een prachtig ven dat jaren geleden is aangelegd als compensatiegebied voor de aanleg van de A50. Afgelopen zomer is dit ven ongeveer drooggevallen. Inmiddels staat het weer vol water en huizen er diverse zwanen, ganzen en ander gevogelte. Het gebied ligt op een soort van 3-dorpenpunt: Sint-Oedenrode, Nuenen en Son en Breugel. ( Kuilen, Mosbulten, Olen)

Buiten een moeder met dochter hebben we geen mens gezien bij het ven. Iedereen bleef vandaag lekker binnen. De temperatuur was prima. We liepen ons warm met onze snowboots door 20 cm sneeuw. Los van een snijdend windje met stuifsneeuw af ten toe, was het prima te doen deze wandeling.

De route voor de wandeling ( 6.8 km) vindt je hier: Mosbultenroute

Nog 2 goede daden verricht. Een auto uit de sneeuw geduwd en een groot ijsblok van de weg geschoven. Het was een prima dag.

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Mooi stukje Rooi: Rondje Rijsingen.

Wederom een prachtige zonnige winterse zondag. Net als vorige week met de culinaire Lazy Sonnie Walk, een blauwe lucht en volle zon. Beetje koud maar dat deert niet. Stevig doorwandelen en de warmte komt vanzelf.

Een wandeling in het naburige dorp : Sint- Oedenrode.
In verband met de vele regen van afgelopen tijd, konden we het rondje Rijsingen niet helemaal lopen zoals we hadden gepland. Bij de uitkijktoren aan de Boskantseweg, moesten we onze route wijzigen omdat het pad daar was ondergelopen. Dus ook de beklimming van de uitkijktoren ging niet door.

Weer omgekeerd en via de Hoge Vonderstraat, Catharijne pad, over de smalle paadjes door de velden naar buurtschap Rijsingen. Waar geheel op zijn Brabants de koffie klaarstond. Onderweg veel ondergelopen weilanden, knotwilgen en een prachtig zonnetje. Vervolgens via de Ollandseweg, Cathalijnepad weer naar het Kofferen , waar de auto stond. Toch mooi 6.5 km in de benen. Er liepen best wel mensen op sommige plekken en niet alle paadjes waren Coronaproof. Maar iedereen lette wel goed op de afstand.

Volgende keer de oversteek naar Kienehoef ( andere deel rondje Rijsingen).

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Ondergelopen weiland.