Afterdinerwalk met Poppies.

Na het eten even naar richting het buitengebied omdat ik een oranje gloed had gezien toen ik vanmorgen naar mijn werk fietste. Zou het, een klaprozenveldje in mijn eigen wijk?

Na enig oponthoud omdat de stoere waterbuffels van de wei naar de boerderij moesten lopen ( wandelpad langs de beek is dan even met draad afgesloten) en na een gezellig praatje met de waterbuffelboer, naar het oranje veldje gewandeld. Boordevol prachtige klaprozen en Kamille . En dat direct om de hoek. Op de achtergrond de kwakende kikkers in de Breugelsche Beek.

Heerlijk genieten dit. Voor je het weet zijn deze symbolen van de Eerste Wereldoorlog en tekenen van hoop, weer verdwenen. Klik op de afbeelding voor de foto’s.

Herinnering aan de korenschoof.

Gisteren rondgereden door het Brabantse land.Onder anderen in de omgeving van de Biesbosch. Op vele plaatsen was het graan inmiddels gemaaid of was groot materieel doende het graan te maaien. Een teken dat de zomer langzaamaan weer op zijn eind loopt.

Op de een of andere manier doet me dat aan vroeger denken. Tijdens logeerpartijtjes bij ( boeren) familie, mochten we in de zomer mee op de aanhanger naar het land.
De hele familie ging mee, oom, tante, neven en nichtjes en wij als logeetjes uiteraard ook.
Mand met boterhammen en koffie mee. Oom en neven met tractoren in de weer het koren te maaien. Op tijd in de schaduw uitrusten met een bakkie en een bammetje. Zo gezellig.

In die tijd ( tja, is inmiddels een tijdje geleden, laten we zeggen zo ongeveer 1970)   werd het koren nog niet in balen of plastic verwerkt zoals nu vaak het geval is maar werden korenschoven tegen elkaar gezet om te drogen.Voor ons destijds een prachtige speel- en verstopplek. En als de schoven dan werden opgehaald met de aanhanger, mochten wij er tijdens het ritje naar de boerderij, bovenop zitten. Wat een lol hadden we dan.

Zo leidt zo’n tochtje toch weer tot mooie herinneringen.

in