12,5 jaar in vogelvlucht.

Een jubileum heet dat, 12,5 jaar bij eenzelfde werkgever. Heb er al eens eerder een gehad. In 1998 als gemeenteambtenaar. Een derde jubileum zal niet meer lukken denk ik want 25 jaar bij mijn huidige werkgever of 12.5 bij een andere zit er niet meer in denk ik. Tenzij we tot  69 moeten blijven werken.

12.5 jaar. Toch een hele periode. Een onstuimige periode ook. Ga het in vogelvlucht even noteren.vogelvlucht2

2003: Start bij toen nog bibliotheek Son en Breugel. Baan kwijt. Opnieuw aangenomen, diverse directeuren. Uitleentaken, uitgebreid naar presentaties maken en activiteiten organiseren. De eerste website in de lucht. Webmaster. Fusie tot Bibliotheek Dommeldal in 2006, vrijwilligerscoördinator activiteiten. Onzekerheden. Collega’s die komen, collega’s die gaan. Coach 23 Dingen, ontwikkeling passie voor sociale media en mediawijsheid, geen opleiding mediacoach, workshops senior-web.  Collega’s ontmoeten via tweetmeets. Een veranderde wereld, voor de bieb en voor mezelf.  Diverse trainingen. Tijdelijke overplaatsing naar Geldrop. En gedeeltelijk weer terug naar Son en Breugel. Herinrichting vestiging Son (2x), invoer selfservice. Intrede multi-touchtafels, uitleen ereaders, mediabar en daar uit voortvloeiende nieuwe taken. Reorganisatie. Weer nieuwe taken, webmaster. Andere taken kwijtgeraakt. Deels nieuwe werkplek Geldrop.

Blijdschap en treurnis. Goeie tijden, nare tijden. Grote ups en grote downs. Die ik niet nader zal vermelden omdat iedereen die wel tegenkomt in zijn werkzame leven ( en insiders wel weten waar ik op doel).

Voel ik me nu na 12.5 jaar feestelijk? Nou nee, niet echt. We staan nog steeds op een punt waar de toekomst van de bibliotheek onzeker is en niemand weet wat er komen gaat. En dat er weer veranderingen gaan komen is een feit.

Ben ongetwijfeld in het rijtje hierboven het e.e.a. vergeten. Misschien valt me nog iets te binnen en vul ik het nog aan. Of misschien ook niet. Kan ook beter vooruit kijken en in beweging blijven. Nie dan?

Uit de oude doos.

Kwam per toeval mijn oude blog “dommeldal23dingen” tegen. 6 en en half jaar geleden mee begonnen in het kader van…. ja je raadt het al, de 23 dingen cursus. Het blog, destijds geschreven in Blogger, is bijna onleesbaar geworden omdat diverse links en video’s niet meer werken, foto’s zijn verdwenen enz. Had het eigenlijk wel bewust bewaard. Was toch best een mooi document uit een “indrukwekkende” periode in mijn leven ( ?!).  Nee, voor de nieuwsgierigen onder ons, er op klikken heeft geen zin meer hoor. Het blog stond  nog op Openbaar maar daar heb ik  verandering in aangebracht. Het staat nu op privé, zodat het in ieder geval voor mij nog bewaard blijft.

“dommeldal 23dingen

Dit is het oefenblog van Annie in het kader van 23dingen. Coach van Lia, Coby, Agnes, Marianne, Hanneke, Diana, Trijnie, Jos, Hans, Wim en Marleen.”

printscreneblog

Compleet overdonderd.

Gisteravond hadden wij in het kader van “Januari notarismaand” in onze vestiging een lezing met als titel “het twee traps testament“. 
Gistermiddag echter werd het laatste kaartje verkocht. Op zich al erg verrassend omdat het in ons dorp in de regel “lastig is” mensen te mobiliseren voor een informatie-avond. Er vanuit gaande dat zich misschien nog een paar mensen aan de balie zouden melden voor een toegangskaartje kaartje was duidelijk dat er voldoende belangstelling was. Onze leeszaal is bescheiden. Het aantal beschikbare stoelen idem dito. Het maximale aantal mensen dat we kunnen herbergen is, met een beetje goede wil, 50.

En toen!!!
Reeds om half 8 meldden zich drommen mensen aan de balie. En dat grotendeels ZONDER kaartje. Oei. Wat nou. We hebben van de eerste mensen de naam genoteerd. Mochten een aantal gereserveerde kaartjes niet worden opgehaald ( gebeurd ook nog wel eens) dan zouden zij als eerste alsnog plaats kunnen nemen.  Maar….. alles werd opgehaald. In de tussentijd hebben we de mensen die daar in geïnteresseerd waren, hun naam en telefoonnummer laten noteren. Bij zoveel belangstelling moet je de avond herhalen vind ik dus dan hadden wij gelijk hun gegevens. Er waren mensen die begrip toonden. En er waren mensen die niet erg blij waren en ons lieten weten dat wij niet duidelijk waren geweest dat er gereserveerd moest worden. Tja, het staat in de persberichten, op onze site, in het programmaboekje. Maar niet iedereen leest dat duidelijk denk ik. Of zijn we niet duidelijk genoeg? Voor ons als medewerkers, maar ook voor de vrijwilligers niet gemakkelijk om teleurgestelde ( soms boze) mensen te woord te staan.  
Maar goed. We hebben nog een paar extra mensen blij kunnen maken door er zelfs bureaustoelen bij te slepen. Tot we uiteindelijk nokie nokkie vol zaten.

Afijn, een heel geslaagde avond, een succesverhaal met een minpuntje, waarbij we de koffie in de pauze nauwelijks aan konden slepen. Soms schiet je de plank mis. Soms enorm raak blijkbaar. Een uitdaging! 
Toch maar eens nagaan of we de teksten op de site, posters en persberichten wat kunnen aanscherpen. Op naar de herhaling dan maar.

Herfstdipje?

RConsavles TowerofKnowledge

Vorig jaar om deze tijd waren de plannen voor een nieuwe bibliotheek in onze dorp zo goed als rond. Besluiten waren genomen, archeologish onderzoek werd verricht, het bouwbord ergens in maart geplaatst .
En toen?  Kwamen de gemeenteraadsverkiezingen met een uitslag die al onze mooie toekomstbeelden voor een nieuwe eigentijdse accomodaties in een keer deed verdwijnen. Dat is niet de eerste keer. In 12 jaar tijd zijn wij al 3 keer geconfronteerd met nieuwbouwplannen die uiteindelijk ( toen puntje bij paaltje kwam) niet doorgingen.
NU, weer een half jaar later, zijn er ook nog eens de bezuinigingen die roet in het eten gooien. Niet alleen voor ons grote consequenties maar overal in Nederland zullen ze invloed hebben op het aanbod, de spreiding, bereikbaarheid van bibliotheken.   Hoe onze toekomst eruit gaat zien is mij nog niet bekend. Maar dat ons werk hierdoor versneld zal veranderen is duidelijk. Kansen of bedreigingen ( voor medewerkers en de burger). Zeg het maar. Ik ben er nog niet uit. Aan de ene kant doet het pijn, aan de andere kant is het ook wel een uitdaging. Heb ik nou een herfstdipje? Zo meteen weer gewoon werken.

De bieb was erbij.

Afgelopen zondag hebben we als bibliotheek dommeldal, vestiging Son en Breugel, deelgenomen aan de duurzame markt ( onderdeel van de Sonse Jaarmarkt).  Onze “kraam” was gevuld met afgeschreven boeken ( voor de verkoop) , onze titels op gebied van duurzaamheid en uiteraard de e-readers en informatie over de e-portal en onze activiteiten. Vanwege het lekkere zonnetje en een aangename temperatuur op zich geen straf om een vrije dag in te leveren. Met tevens mooie jaren ’60 muziek op de voorgrond en heel veel publiek.  We hebben uitleg kunnen geven over de bieb als duurzame organisatie , de e-reader geshowd,  afgeschreven boeken verkocht en onze collectie getoond. Zelfs nog helpdesk gespeeld ( mijn iPhone kwam goed van pas) en onze activiteiten gepormoot uiteraard. Ook nog rondgelopen om contacten te leggen met duurzame organisaties ( voor ons dommeldal duurzaamheid thema 2011)
En of het bewust was of niet. De locatie van onze stand was op de plek waar eigenlijk de nieuwbouw ( natuurlijk ook duurzaam)  al gestart zou moeten zijn en waarvan het de vraag is of die er nog wel komt. Een beetje ( erg) wrang!!!!!!