Hart verpand: Zuid-Limburg 12 en 13 mei 2021.

Vorig jaar hebben we tijdens de zomervakantie 3 dagen in Zuid-Limburg gefietst. De prachtige glooiende omgeving heeft toen mijn hart veroverd. Afgelopen week gingen we 2 dagen terug.

We verbleven in de mooie b& b het Wienhoes, gelegen in het dropje Partij bij Wittem. Op zoek naar een b&b in Zuid-Limburg? Dan adviseer ik ’t Wienhoes in Partij ( Wittem). Een uitstekende b&b, alles aanwezig, gastvrij, vriendelijk en sfeervol. Heerlijk ontbijt, met homemade cake en een zakje om je lunch mee te nemen. Fraaie oude hoeve in het heuvellandschap van Zuid-Limburg. Aan de voet van de Gulpenerberg. Een echte aanrader. Met dank aan Valerie en Bart.

Gelijk de eerste dag op de fiets de omgeving verkennen. We volgden wederom de knooppunten en fietsten door bedevaartsoord Wittem, via de Kruisberg ( “Dit is het etterbakje van Zuid-Limburg! Een kuitenbijter” 9% OEF) in Wahlwiller, naar Nijswiller, Bocholtz, Lemiers en via het mooie Mechelen met zijn vele vakwerkhuizen terug naar Partij. Onderweg prachtige vergezichten, af en toe een prettige gesprekje met de een of de ander, schitterend fris groen en oude vakwerkhuizen.
Een prentje. Je waant je af en toe in Toscane of de Dordogne.

s’ Avonds een kort rondje gewandeld in de omgeving van ons logeeradres en genoten van de zonsondergang boven de berg.

De 2e dag stond Vaals op ons lijstje. We hadden gepland via Epen naar Vaals te fietsen. Nou, dat was een hele klim. Blijkbaar was het de Camerig. Met een lengte van 4 kilometer en 160 hoogtemeters is dit één van de langste en hoogste ‘bergen’ van Nederland. Berg op, stukje omlaag, weer omhoog en dat kilometers aan een stuk. Maar door een prachtige beboste omgeving genaamd het Vijlenerbos. Volgende keer mijn helm niet vergeten!!!

Aangekomen in de grensplaats Vaals. Het Drielandenpunt zal bij iedereen bekend zijn. Wij zijn er niet geweest omdat we dat al eerder deden. In deze hoek van Zuid-Limburg zit je zomaar in Duitsland of België. Vele fietsroutes lopen gewoon zigzag door het grensgebied.

Vaals heeft een mooie historisch binnenstad met diverse kastelen en historisch gebouwen zoals het als gemeentehuis. De stad heeft vele rijksmonumenten. Een wandeling zeker waard. Vervolgens via een mooie route terug naar Partij.

We hebben weer enorm genoten van Zuid-Limburg. We boften met het weer. Heerlijk gefietst ( 70 km).

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Zomer 2020: 3 dagen fietsen in Zuid-Limburg.

Als geboren en getogen Limburger, ben ik natuurlijk ook al regelmatig in het mooie zuiden van mijn provincie geweest. Meestal was dat doelgericht. Naar Maastricht, Valkenburg of voor een plekje op een camping met de boys. 

Maar dit jaar hebben we het zuiden bezocht met de bedoeling er eens met de fiets ( e-bike) op uit te trekken. Op de fiets zie je meer toch? Onze reis naar Griekenland was vanwege Corona geannuleerd  dus zochten we naar een alternatief.  Daar hebben we geen spijt van gehad. ZUID-LIMBURG WAT BEN JE MOOI!

Na wat speuren voor een overnachtingsplek kwamen we terecht bij de prachtige B&B van de gastvrije Karin en Frank in de monumentale boerderij Le Reve, vlak bij Maastricht. Wat een adembenemende locatie, tegen een berghelling, met een fantastisch  uitzicht over Maastricht.  Onze kamer was van alle gemakken voorzien en bleek een uitstekende uitvalsbasis voor mooie fietstochten door de omgeving.
Hieronder zal ik per dag aangeven welke plaatsen we hebben bezocht tijdens onze knooppuntentochten. Een eenvoudig systeem om de routes vooraf te plannen, maar ook afwijken van dit pad is niet ingewikkeld.  Je pakt de route zo weer ergens anders op.  Bij tijd en wijle was het fietsen in de heuvels best afzien. Heuvel op  ( 15%) en heuvel af 37 km/uur.  1 voordeel, je krijgt er stevige kuiten van.  Zuid- Limburg leent zich uitstekend om actief te zijn met wandelen, fietsen en om MTB tochten te maken. De routes zijn goed aangegeven en goed verzorgd. 

De 4 dagen zijn voorbij gevlogen. Vanwege de heuvelachtige omgeving en het zomerse weer voelde het voortdurend alsof we in het buitenland waren. Kijk mee en geniet. 

DAG 1: Richting Mesch en terug
De eerste fietstocht. Doel was het dorpje Mesch. Het zuidelijkste dorp van Nederland. En de plek waar de bevrijding van Nederland begon.
We fietsen vanuit Amby ( verblijfplaats) via Bemelen ( omhoog de Bemelerberg op), Cadier en Keer,  Eckelrade, St. Geertruid, Libeek, naar Mesch. We vervolgden de route via Eijsden ( aan de Maas), Rijckholt, Gronsveld weer terug via Bemelen ( bergaf)  en Amby. Klik op de afbeelding voor foto’s. 

DAG 2: Volg de Geul.
Tocht langs een aantal bekenden plaatsen. Amby,  Berg(  en Terblijt), Geulhem ( met bezoek aan Chateau St. Gerlach  en de beeldentuin) , dwars door toeristisch Valkenburg. Net buiten Valkenburg  zijn we gestopt  bij het idyllische Kasteel Schaloen. Door naar Schin op Geul, Wijlre ( Brand brouwerij) en lunchen in Gulpen.  Bekend van de Gulpener Brouwerij uiteraard. Vervolgens via een hoog bergplateau met prachtige vergezichten via Ingber naar de indrukwekkende Amerikaanse Begraafplaats in Margraten. Via Cadier en Keer weer naar Amby.  
In de avond naar Maastricht gefietst waarhet, zeker op de terrassen redelijk vol was.  Voor foto’s klik op de afbeelding. 



DAG 3: Je waant je in het buitenland. 
Via een snelle rechtstreekse route weer naar Gulpen, van waaruit we onze tocht voortzetten. Richting Wittem ( Gerarduskapel) met het station van de Miljoenenlijn. I. v.m. Corona reed er helaas geen stoomtrein. De dorpjes Piepert, Trintelen, Ubachtsberg, met prachtige velden die je doen denken aan Toscane of Frankrijk. Voerendaal, Klimmen, langs de rand van Valkenburg, Houthem en Meersen weer in Amby. Wederom een schitterende dag. Voor foto’s klik op de afbeelding.




Een spooky hotel: Monte Palace.

Als amateur-fotograaf zoek ik graag naar plekjes die bijzonder en fotogeniek zijn. Daarom wilde ik op het eiland Sao Miguel  perse het bizarre veelbesproken spookhotel, Monte Palace zien. Het leegstaande pand ( met 80 kamers) heeft een fantastisch uitzicht op Sete Cidades.  Het hotel had ooit 5 sterren maar ondanks dat bleven de gasten weg. Ongeveer een jaar na de opening (1989) vertrokken de eigenaren en lieten het hotel verlaten achter. Niemand begrijpt waarom toeristen wegbleven bij het Monte Palace, wellicht het mooiste en fraaist gesitueerde hotel van de Azoren. 

Na de sluiting werd het hotel leeggehaald. Op sommige plekken ligt alleen de vloerbedekking nog. Door de zeewind, inbraak en vandalisme ligt het hotel er nu vervallen bij.  Je kunt hier, als liefhebber van urbex fotografie – het fotograferen van verlaten gebouwen – je hart ophalen.  Ik kon het niet laten ( met gevaar voor eigen leven volgens de borden) binnen een kijkje te nemen.  Kijk je mee? 

Klik hier of op de onderstaande

São Miguel, Azoren, parel in de Atlantisch Oceaan.

Omdat we dit jaar laat waren met het regelen van een zomervakantie, kwamen we met behulp van een reisbureau-medewerkster terecht op het eiland Sao Miguel, het grootste ( en mooiste) eiland van de Azoren.  Zelf zouden wij hier nooit aan gedacht hebben, maar we waren wel in voor een verrassing. 

En een verrassing dat werd het. Wat een prachtig eiland, de kratermeren, het heuvelige groene landschap, de caldeira’s, de watervallen, de parken, de heerlijk warme thermale baden, het eten, de mensen…  De vergezichten waren adembenemend, de begroeiing was indrukwekkend. We waanden ons af en toe in een oerwoud. 

De stad waar we verbleven was Ponta Delgada. We bezochten de 3 kratermeren en reden met een huurauto ongeveer het hele eiland over. Maar we hebben nog lang niet alles gezien. Keertje terug misschien? 

Het weer was heerlijk ( ongeveer 27/ 28 graden) en natuurlijk hoort daar bewolking en een fikse bui bij. Niet getreurd. Zo snel als de bui verschijnt, zo snel verdwijnt hij weer. 

Zoals altijd heb ik mijn camera weer flink aan het werk gezet. Zal jullie niet lastig vallen met al de 600 foto’s maar heb er een aantal uitgezocht, die een beeld geven van het eiland. Benieuwd? Klik hier of op de afbeelding. Reageren mag. Graag zelfs. 

Santorini zomervakantie 2018.

Mijn zomervakantie speelde zich dit jaar af ( het zal menigeen niet zijn ontgaan) op het oogverblindende Santorini. Uiteraard heb ik honderden foto’s gemaakt. Een deel heb ik gedeeld op Facebook en Instagram. Een ander groot deel staat in mijn privécollectie.Voor intimi die benieuwd zijn vraag even om de link.

Toch wil ik ook mijn blog nog vullen met foto’s van dit indrukwekkend, helaas erg drukke maar fotogenieke eiland, onderdeel van de Griekse Cycladen.

Vanwege de grote hoeveelheid foto’s vind ik het handig ze in te delen in categorieën.

Eén daarvan is de categorie PEOPLE.  Een leuke bezigheid tijdens vakantie. Mensen kijken en ze vastleggen.Klik op de afbeelding.

De volgende categorie is BLAUWE KOEPELS.

Het eiland staat vol met witte kerkjes. En bijna allemaal hebben ze blauwe koepels. Het wit en blauw tekent zich prachtig af tegen de eveneens blauwe zee en lucht. Een plaatjes. Zie hier de kerkjes in Kamari, Pyrgos, Fira, Ioa, Firostefani, Imerovigli en Megalochari.

Dan zijn er ook nog foto’s die ik eigenlijk een beetje voor mezelf maak, een beetje minimalistisch, gedetailleerd of experimenteel. Of omdat ik het gewoon een mooi stil leven vind. Je ziet ze bij de categorie : MET 1 OOG.

En dan natuurlijk de veelbesproken ZONSONDERGANG in Ioa. Prachtig om te zien maar veel te druk ( zie video RTL hier) . Je hoeft niet in Ioa te zijn voor mooie zonsondergangen.

Op diverse hoge punten op Santorini kun je het eiland in een keer helemaal zien. Het eiland is niet veel groter dan Texel zegt men. Zie hier de VERGEZICHTEN

Social links powered by Ecreative Internet Marketing