Fietsroute: Via Romana étappe Berg en Dal – Groesbeek

Een weekend met sneeuw, een weekend met ijs en nu een lenteweekend. De natuur is ons goed gezind deze weken. Ga zo door, we kunnen het goed gebruiken.

Een mooie gelegenheid om de fietsen weer achter op de auto te zetten en op pad te gaan voor een mooie fietsroute. Het werd de Via Romana étappe Berg en Dal- Groesbeek. Een route in het Rijk van Nijmegen. Met een heleboel historie, lekkere heuveltjes, mooie dorpen met prachtige soms betoverende huizen. Nou ja, kasteeltjes bijna.

Begonnen in Mook. Voor mij vooral bekend vanwege de Mookerheide. Daar wilde onze ouders ons vroeger altijd naar toe sturen als we een beetje vervelend waren. Geen straf zoals nu blijkt.
Via de Plasmolen, over de Sint Jansberg ( gelukkig heb ik ondersteuning) langs de Duitse grens ( mag je er wel of niet over i.v.m. Corona?) richting Groesbeek- de Horst naar Berg en Dal. Daarbij mooi de Duivelsberg ( 🙂 op de ebike) bedwongen. Prachtig bosgebied met diepe dalen. Het Romeinse aquaduct gepasseerd. Onderweg prachtige vergezichten over het glooiende landschap.

Van Berg en Dal een forse afdaling ( 10% joehoe!) naar het mooie Beek. Zeer onder de indruk van al die mooie gebouwen daar. En van antiquariaat Supplement boek in het oude gebouw van de Electriciteits werken – Nijmegen. Die geur van boeken…

Richting Ubbergen om vervolgens nog even in Noviomagus te belanden. Waar vanwege het mooie weer veel gewandeld werd.
Richting Groesbeek, over een mooi aangelegd fietspad door het Heumensbos om terug te gaan naar Mook, waar de auto stond. Onderweg, op advies van iemand nog het Landgoed Mookerheide bezocht. Helaas stond het prachtige Jugendstil jachtslot in de steigers. Wordt vast prachtig.

Het was een heel erg mooie fietstocht door heuvelachtig gebied. Vaak kwam bij mij een vergelijking met Zuid-Limburg op maar zijn toch echt verschillende gebieden. We gaan vast nog vaker in deze omgeving fietsen. Nog veel te ontdekken.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.

Winterwandeling. Naar het Haverven.

Wanneer heb je nou een echte winter met sneeuw in Nederland? Nou, bijna nooit. En als er dan sprake is van sneeuw( jacht)? Dan er zeker op uit. Voor je het weet is de sneeuw weer veranderd in natte prak en is de schoonheid van het witte landschap verdwenen als sneeuw voor de zon.

We kozen voor een wandeling in de directe nabijheid, op loopafstand. Tussen de velden, in het buitengebied achter mijn huis ligt een prachtig ven dat jaren geleden is aangelegd als compensatiegebied voor de aanleg van de A50. Afgelopen zomer is dit ven ongeveer drooggevallen. Inmiddels staat het weer vol water en huizen er diverse zwanen, ganzen en ander gevogelte. Het gebied ligt op een soort van 3-dorpenpunt: Sint-Oedenrode, Nuenen en Son en Breugel. ( Kuilen, Mosbulten, Olen)

Buiten een moeder met dochter hebben we geen mens gezien bij het ven. Iedereen bleef vandaag lekker binnen. De temperatuur was prima. We liepen ons warm met onze snowboots door 20 cm sneeuw. Los van een snijdend windje met stuifsneeuw af ten toe, was het prima te doen deze wandeling.

De route voor de wandeling ( 6.8 km) vindt je hier: Mosbultenroute

Nog 2 goede daden verricht. Een auto uit de sneeuw geduwd en een groot ijsblok van de weg geschoven. Het was een prima dag.

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Mooi stukje Rooi: Rondje Rijsingen.

Wederom een prachtige zonnige winterse zondag. Net als vorige week met de culinaire Lazy Sonnie Walk, een blauwe lucht en volle zon. Beetje koud maar dat deert niet. Stevig doorwandelen en de warmte komt vanzelf.

Een wandeling in het naburige dorp : Sint- Oedenrode.
In verband met de vele regen van afgelopen tijd, konden we het rondje Rijsingen niet helemaal lopen zoals we hadden gepland. Bij de uitkijktoren aan de Boskantseweg, moesten we onze route wijzigen omdat het pad daar was ondergelopen. Dus ook de beklimming van de uitkijktoren ging niet door.

Weer omgekeerd en via de Hoge Vonderstraat, Catharijne pad, over de smalle paadjes door de velden naar buurtschap Rijsingen. Waar geheel op zijn Brabants de koffie klaarstond. Onderweg veel ondergelopen weilanden, knotwilgen en een prachtig zonnetje. Vervolgens via de Ollandseweg, Cathalijnepad weer naar het Kofferen , waar de auto stond. Toch mooi 6.5 km in de benen. Er liepen best wel mensen op sommige plekken en niet alle paadjes waren Coronaproof. Maar iedereen lette wel goed op de afstand.

Volgende keer de oversteek naar Kienehoef ( andere deel rondje Rijsingen).

Voor de foto’s klik hier of op de afbeelding.

Ondergelopen weiland.

Trage tocht Liempde.

Tweede kerstdag 2020. Gisteren een beetje tegenvallend tochtje gefietst. Vandaag maar eens wandelen dan. Met de auto naar Liempde waar we de Trage Tocht Dommeldal ( Kasteren en Kerkakker) liepen.

Vanuit centrum Liempde ( gemeente Boxtel), over de Dommel met het Sint Janspontje, naar het rijksmonumentale hoeve Groot DuifHuijs en via Kasteren waar het Duitse Lijntje loopt, weer naar Liempde.

Een beetje donkere dag weer maar net op tijd thuis voor de regen.

Voor foto’s klik hier of op de afbeelding.


Tochtje langs de Linge.

Zolang het weer het toelaat gaan we er op uit. Op de (e-)fiets. Tegenwoordig achter op de auto en wegwezen. Afgelopen zondag hebben wij het resterende deel van de Lingeroute gefietst. Het prachtige gedeelte Beesd-Leerdam ( en terug) hadden we in 2017 al bezichtigd. Daar hadden we erg van genoten. Zondag dus de andere kant op. 

We bezochten ( nadat we de auto in Beesd geparkeerd hadden) allereerst de Heerlijkheid Marienwaerdt. De toegangsweg bestond uit een lange lanen waar je walnoten mocht rapen.  Een prachtig eeuwenoude familielandgoed. De geschiedenis van het landgoed gaat terug tot 1129. Bekijk de site voor meer info. 
Vervolgens zijn we met een klein voetgangers- en fietspontje de Linge overgestoken naar Enspijk. Grappig. Voor € 1,- pp mag je mee naar de overkant. Over de dijk naar Deil. Om vervolgens een prikkertje en een drankje te doen op een terras in Geldermalsen. 

Omdat we er nog niet genoeg van hadden hebben we ons fietstochtje vervolgd via Meteren, Waardenburg, langs de Waal met uitzicht op Zaltbommel en de  Martinus Nijhoffbrug naar Tuil en binnendoor weer terug naar Beesd. Rondje van een km of 40 weer. 
Ik durf het bijna niet te zeggen. Maar ik vind fietsen tegenwoordig geweldig leuk. Dat was wel eens anders.

Voor afbeeldingen klik hier of op de foto. 

Social links powered by Ecreative Internet Marketing